Orhan Kızılsavaş

Kış günü baharı aldım elinden

Körpe dal uçlarında hayat bulan Nisanın

Kuşlar uzak iklimlere gideli sonu gelmez günler ve aylar geçti

Merhaba ey anılar alın yazılarım

Mevsimler mi yoksa biz mi değiştik

Mısralar sanadır besteler senin

Mutluluk baki değil insana hiç bir zaman

Neler geldi neler geçti gönülden

Niçin o güzelim mutlu yılları bir çırpıda siliverdin ...

Nisan yağmuru mudur güzel gözlerinden akan

Nur olur isterse meyler istemezse zehrolur

Önde muhteşem bir koy arkada küskün bir göl

Peşpeşe sahile koşan dalgalar

Portakal bahçeleri renk ve koku elele

Sabah gözlerde ışık akşam saçlarda nakış

Sabaya dokundu da eridi

Salınıp durdun gönül de yıllar yılı

Sana bahar yağmuru diyorlar yanılıp da

Sana güzel şeyler söylemeliyim

Sana hava gülümsedi

Sandalın dalgasında turkuaz bir akvaryum

Satırlar divane besteler sarhoş

Sen bütün sevgilerin üstünde bir yerdesin

Sen herkese yakın dost sadece bana elsin

Sen sevgi sunmak için şu yeryüzünde varsın

Sen unutulmuş yok olmuş o eski duygularıma bir kıvılcım veren sen

Seni bir ömür boyu sevsem de yine doymam

Seni bizden daha çok seven biri mi vardı

Seni içimde can sanır gibiyim

Seni ilk beyaz bir kış sabahı

Seni seherde sordum gözü yaşlı güllere

Seni sevmek ibadettir

Seni tekrar görmek ne kadar güzel

Senin denizler gibi gizemli sonsuz sevgin

Sevda denen gizli derdin hala başımda işi ne

Sevdalı şarkılarda canan tasvir edilir

Sevdiğim bir tuhaf gördüm halini

Sevgi denen bütündür aldığım ellerinden

Sevgi deryasına çıkmışız hazla

Sevgiler istekler geride kaldı

Sevgimi bu çiçekle sunuyorum

Sevgini ilgini benden çeksen de

Sevmek ve sevilmek ne kadar güzel

Seyrederim kaçamak bir çiçek bahçesini

Sıkıntı çekmeye gelmişiz sanki

Sonbaharın kararsız haşin rüzgarları mı...

Sonsuza uzanan ufku çevreyi...

Söyle nadide çiçek nerelerde açarsın