Ömür Gençel

Mevsimler kıskanır seni kendinden No-2

Mutlu olur her insan inanınca sevgiye

Ne adresin var elimde

Ne beni güldürdün ne kendin güldün

Ne gün gördün sen bu aşkın elinden

Niye sevdim seni bilmem niye özler anarım

O şehnaz bakışlı güzel kız var ya

O terkedip gitti diye insan böyle üzülmez ki

Ömür biter çilem dolar keder kalır hüzün kalır

Ömür boyu beklerim sevdiğini bileyim

Orman ova dağlarla bülbül öten bağlarla

Özlemle yanan bağrıma gözyaşları damlat

Papatya çiçeğinde fallar açtım ümitle

Rüzgarlar ağlıyor ufukta şimdi

Sabahlara hasret kaldı akşamlar

Sana baktım yine üzgün yine ağlar gibisin

Sanki canan sen rüyasın yok bu aşkın tabiri

Sanki hasret şu kalbimde alev alev sımsıcak kor

Sanma ki tükenir güzel yılların

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Seher vakti gizli gezdim bir bağı

Sen gelince yüzüm gülecek inan

Sen ömrümün baharı gönlümün Üsküdarı

Sende açtım gözlerimi dünyaya

Senden alamam gönlümü imkanı mı var

Senden geçemem sevgili sensiz olamam ben

Senden taze senden yeşil olmaz bahar

Seni çok özledim bak koştum sana

Seni üzdüm diyerek kalbin hüzün saçmasın

Senin takdirin olmasa can teni bulmaz Allahım

Seninle ben ayrı ayrı dünyalarda yaşıyoruz

Sevgi beklerken neden hicrana savrldun gönül

Sevgi dünyalara sığmaz can içinde özde yaşar

Sevgilerin burcunda mor salkımlı Üsküdar

Sevgilerle çevrelendim

Sevgilimsin diyerek bana ümit vermiştin

Silindim ben gönüllerden eserlerden silindim

Sinemde cana bir gül-i rana

Sitemlidir güzel yüzün bakışların

Sıra dağlar sıralıdır birbirinden aralıdır

Sokaklar boşaldı güneş çekildi

Sokakların hüzün dolu her bahar

Şu gönül yurdunun haliki olur

Suların koynunda mehtap uyanır (ÜSKÜDAR)

Tanrım bizi bu hasret daha çok mu yoracak