Namık Kemal Aktan

Açacak her çiçek senin sevginle

Ağlamak senin içinse değer gözyaşlarına

Ankarada rastladım bir meleğe

Aşık olsaydım sana kaptırsaydım kalbimi

Ayrılık yok diyordun hani yoktu ayrılık

Ayrılıktan bu yana dolu gönüller gözler

Bahar geldi diyerek sevindim neşelendim

Bak ağladın da ne geçti eline

Bak güzelim beni dinle kahrolurum siteminle

Batar durur kalbime diken gibi

Belki sen gidiyorsun diye bunca gözyaşı

Ben aşk nedir bilmiyordum

Benim olmak istersin istersin biliyorum

Bir selam gelmiyor sevdiğim senden

Bir sitem bir bakış kahreder beni

Buna derler sevmek diye aşk diye

Çiçek takmış göğsüne kurban olam süsüne

Dal sarkar kartal kalkar kartal kalkar dal sarkar

Darmadağın et saçını gül biraz

Düğümdün halı oldun derdinin şalı oldun

Düşlerimi hayra yorsan hayır kalmaz yorana dek

Gamzene kondurdun simsiyah beni

Gamzene Kondurdun Simsiyah Beni

Gerçeğe kim karışır küsen olsa barışır (DOĞRU SÖYLE DOSDOĞRU)

Gizli gizli ah çekerek çok geceler ağlıyordun

Gözlerim yaş dolu göremezsin

Gül yüzüne gül mü değdi alev alev yanıyor bak

Gündüzler senin olsun geceleri ver bana

Günleri iple çekmek sevenlerin nasibi

Güzel sözler söyledim kandırır mıyım diye

Hani bir gün gelecektin sevilecek sevecektin

İçimde filizlendi orada çiçek açtı

İçimdeki volkanın ateşinden kavruldum

Kalbimi dinlesen anlayacaksın

Kilit kilit üstüne vur bakalım

Küllenmiş blr ateşi eşeleyip durma hiç

Nasıl için rahat mı veda etmedik işte

Ne günah işledim de böyle yazılmış yazım

Önce gülüşlerle aklımı aldın

Öyle bir dert ki çektiğim kimselerin haberi yok

Sana hem en uzak hem en yakınım (ANLATABİLSEM)

Sen baharsın sen çiçeksin

Sevdanın yollarında yoruldum gezinmekten

Seveceksin sevmeyecek güleceksin gülmeyecek

Sevişinle sıcağın en içteni fışkırır

Sevmiyorum demişsem bil ki sevdiğimdendir

Sözde çok seviyormuş şaka ediyor

Tatlı cezadır öpücüğün