Namık Kemal Aktan

Gönlümde bir fırtına senin için kopuyor

Gönlümü sarıyor ince bir hüzün

Gözlerim yaş dolu göremezsin

Gül yüzüne gül mü değdi alev alev yanıyor bak

Güllerin sünbüllerin hasretten rengi sarı

Gündüzler senin olsun geceleri ver bana

Güneş yaksa da kavursa beni

Günleri iple çekmek sevenlerin nasibi

Güzel sözler söyledim kandırır mıyım diye

Halime bakıyorum gülüyorum sessizce

Hani bir gün gelecektin sevilecek sevecektin

Hey ne yavuz inilersin benim derdim yenilersin

İçimde filizlendi orada çiçek açtı

İçimdeki volkanın ateşinden kavruldum

İnan çok bekledim seni dün gece

Kalbimi dinlesen anlayacaksın

Kilim üzre nakış nakış düşeydik

Kilit kilit üstüne vur bakalım

Kış ömürde bir mevsim sen ol benim baharım

Kız aşka mı düştün gel doğru söyle

Küllenmiş blr ateşi eşeleyip durma hiç

Kuru dalım ellerinde parçala yak

Nasıl için rahat mı veda etmedik işte

Ne günah işledim de böyle yazılmış yazım

Nerdesin ömrümün sönmez çerağı

Önce gülüşlerle aklımı aldın

Öyle bir dert ki çektiğim kimselerin haberi yok

Oyun Havası

Peşrev

Rüzgarda dağılan ipek saçlarla

Sakın bir söz söyleme yüzüme bakma sakın

Saklarım gözümde güzelliğini

Sana gittiğin gibi mektup yaz demedim mi

Sana hem en uzak hem en yakınım (ANLATABİLSEM)

Sana neler oldu söyle Allah aşkına

Sanki günler geçmiyor hiç

Saz Semaisi

Sen baharsın sen çiçeksin

Sende gözüm güzelim gel beraber gezelim

Sevdanın yollarında yoruldum gezinmekten

Seveceksin sevmeyecek güleceksin gülmeyecek

Sevgi varsa gönülde bir gülüştür gözlerde

Sevgilim güvenme güzelliğine

Sevişinle sıcağın en içteni fışkırır

Sevmiyorum demişsem bil ki sevdiğimdendir

Sözde çok seviyormuş şaka ediyor

Tatlı cezadır öpücüğün

Unutmak mümkün değil o sıcak gülüşünü