Mustafa Ünal Yılmazer
165 eser
Endamı güzel gel ne olur aşkını anlat
Endamı güzel gel ne olur aşkını anlat
Geceleri beni an sana gönül vereyim
Gecenin hüznü gibi içimdeki dertlerim
Geçmez bu yara bak duruyor izleri hala
Geçti aylar mevsimler gülen yüzüm hep soldu
Gel benimle beraber aşkı sen de tad güzel
Gel bir göreyim aşkı senin şuh hevesinde
Gel gözlerimin gözbebeği gel bana
Geldi canan geldi geçtim kendimden
Gelirdim düşünmeden eğer beni sevseydin
Giderken gözlerin yaşla dolmasın
Gidince soldu baharım gidince soldu yazım
Gir kalbime gel sür sefa
Git gelme artık aşkımız sende kalsın
Gitme artık kal benimle hasretim ben sevgine
Gitti canan ayrıldı öyle kaldım dertlerde
Gönlüm yeni bir sevgi ile doğdu bu akşam
Gönlümde benim sevgilere sevdalara yer çok
Gönlüme neden bilmem bazen bir hüzün çöker
Gönlümü sana açtım gel de aşkı bul diye
Gönlümün tek derdi sensin başka bir derd kalmadı
Gönlün bende olsaydı hep başka bir şey ister miydin
Gönül bu sevdi ise nasıl senden vazgeçer
Gönül hiç gülmez mi niçin ah çeker
Gönülde kalmadı şimdi ne bir ümid ne bahar
Gönülde söyleniyor o en güzel şarkılar
Gönülden çıkmıyor artık bu sevda gizli bir dertmiş
Gönülden çıkmıyor artık bu sevda gizli bir dertmiş
Gönüle düşen ilk ateşin izleri çıkmaz
Görünce sevdi bu gönlüm neler çeker bilemem
Görünce sevdi gönül inan vuruldu sana
Gözlerin esrarlı baktı yandı kalbim bilmeden
Gözünün rengi için bir ömür verdim sana
Gül seven bülbül mü var hiç yaresiz
Gülmedim hiç gülmedim senden ayrı kalınca
Gülüşün güllere benzer güzelim gül gibisin
Gurbet akşamlarında hüzün dolar yüreğim
Gurubu içimde yandı akşamın
Hani o şirin kalbe dolan sözleri var ya
Hasret denizinde seni ben aşkla ararken
Hasretim hep artıyor gel gel de gönlüm çağlasın
Hayallerden hülyalardan senle dolu rüyalardan
Hem sevildin hem başımda dert olup çıktın bile
Her şeyi sende buldum gönül nasıl vazgeçer
İçimde kalmadı sanki ne hasreti ne adı
İçimde sönmedi sevdan alev alev yanıyor
İçimde yaşardın içimde her dem