Mustafa Ünal Yılmazer

Akıp giden zamandan elimizde ne kaldı

Akşamın rengi gibi ufuklarda solgunum

akşamları gel bekliyorum, elinde meyler

Alnımdaki çizgiler sanma yıllardan oldu

Artık yorgunum çaresiz her gün yeni dertler

Aşkımızı gözlerin anlatıyor gizlice

Aşkın o sihirli hecesi var dudağında

Ay öpüyorken saçlarını sahilde benimle dalsak suların koynuna ah seninle

Ayrılığın kalbime hüzün olup akıyor

Ayrılık ne kadar zor unutmadım seni ben

Ayrılık ne kadar zor unutmadım sevgini

Ayrılık zehrini içtim de yandım

Ayrılıkmış bilmiyordum gözlerinden öptüğüm

Ayrılırken yüreğin belki sızlar ben gibi

Ayrılmam inan ben seni çok sevdim

Ayrılmam inan ben seni çok sevdim

Bahar gibi yaz gibi gönlüme akıverdin

Bakışların söylüyor sözlerin hep hep yalan

Bana dön gitme artık bu kalbim hep senindir

Bana o güzel gözlerinin rengini göster

Beklemekten çok yoruldum sensiz olmak zor bana

Bende kalmış hatıran çok şimdi öksüz günlerim

Beni bırakıp gitme sakın ellere böyle

Beni yine sev sev ne olur bir daha sev de yine yanayım gözlerinin rengi içinde

Benim Yarim Taşkent' tir

Bir gonca gülsün aşk bülbülümsün

Bir gonca gülün aşkına düştü de gönlüm

Bir gonca gülün aşkına düştü de gönlüm

Bir gülüş bakış neler anlatır

Bir güzel mevsimin sıcak yazında

Bir güzel yüzünden ne hale düştün

Bir masaldır yelken açmış (ÜRGÜP)

Bir mavi mevsimin sıcak yazında

Bir meltem gibi sakin eserken sevdalarda

Bir naza işveye bir güler yüze

Bir onulmaz derde düştüm var mı bilmem çaresi

Bir sevdanın esiriyim affı mümkün olmayan

Bir tatlı yalan olsa bile verdiği sözler

Birlikte geçen günleri hiç anmıyorum ben

Birlikte geçen günleri hiç anmıyorum ben

Büyür içimdeki hasret dağlanır bağrım

Çiçekler açmadı dalında kaldı

Deli gönlüm neler çekti bahar gözlü güzellerden

Deli gönlüm neler çektin bahar gözlü güzellerden

Dertliyim derdime çare bulunmaz

Dök derdini gel bu gece

Düşmek istemem yollara sevdaları verse

Ekimde Ankara başka bir güzel