Mustafa Coşkun

Kalbinin dallarına Yuva kursam otursam

Kim bilir hangi bahar dalında esiverdin

Kime sordun kim söyledi sana aşkım yalan diye

Kıştan sonra gelmez dediğin Bahar geldi Anne (NERDESİN ANNE)

Koyar felek derdi üstü üstüne

Küstüm sana aşkınla yanarken gidiverdin

Nağmelerde adın kalsın Sana yaptım bu besteyi

Nar çiçeği dudakların bana yardan haber Versin

Nasıl bırakıp gittin bu aşkı unutup sen

Nasıl sevdim ben seni Nasıl inandım sana

O ne boy o ne endam yürüyüşün pek yaman

OKUDUĞUN SON ROMANDI BENİM HAYATIM

Öyle bir mevsim ki gönlüm

Öyle çok sevdim ki târif edemem

Rahat olsun yüreğin işte sabah oluyor

Razı olur gönlüm bir sevdim desen

Ruhumda çerçeven resminle doldu

Rûhumda çerçeven resminle doldu

Rûhumda özgürlük aşkımda sonsuzluk

Rüzgarlar eserken şimdi bu yerde

Rüzgârlar yerini söylemiyor yâr

Rüzgârlar yerini söylemiyor yâr

Saatler hep aşk vurur

Saçlarıma gel güller tak

Sana can ü gönülden vuruldum

Sana duygularımı sana hasretimi(KİM ANLATIYOR)

Şehlâ bakan kadere nazarlıktı gelişin

Sen gidecekmişsin duydum kahroldum

Sen gideli başıma neler geldi bir bilsen

Sen kimleri unuttun beni de unutursun

Sen sanma ki bensiz güleceksin bunu bilsen

Sen yüreğimin sesi Gönlümün bülbülüsün

Sende kalan gönlüme kaş çatma incinirim

Seni gördüm rüyamda aşık gibi bakmıştın (Rüyadan besteye)

Seni ne zaman ansam Ayaklanır hislerim

Seni öyle sevdim ki dilimden düşmüyorsun

SENİNLEYDİM DÜN GECE YİNE SABAHA KADAR

Sensiz değil bu gece yine elin elimde

Sevmek zor sevmemek zor

Tut ellerimden tut da bırakma

Tutsam o ipek elini sevdiğini sorabilsem

Vuslat heyecânı içimi sarar

Yağmur gibi kederler gelmiyorsa sendendir

Yağmur gözlü oldum sen olmayınca

YALNIZLAR RIHTIMINDA Arjantin Tangosu

Yanındayım hep seninle

Yaprak düştü dalından gönlüme gazel doldu

Yar saçları belik belik