Mümin Salman

Derinden derine ırmaklar ağlar uzaktan uzağa çoban çeşmesi

Derinden derine ırmaklar çağlar

Deryalara düşmüşüm böyle yelkensiz

Dinleme her gün kalbinin sesini

Dönersin diye bir gün boşa gönül avuttum

Dönüşü zor yadellerden

Dönüşü zor yadellerden

Dost bağında açan gülde sevgi dolu

Dostum vuslat yolunu arayalım birlikte

Doyulmamış bir ömürde yaşanmamış gece gibisin

Doyulmaz kalbe sevda salan yüceliğine

Dudağımda sen tek hece

Dudaklar sanki şeker pamuk gibi elleri

Dudaklar yalancıdır gözler yalan söylemez

Dün geçtiğin yollarda senden bir iz aradım

Dünya nimetine boşuna kandım

Dünyayı dolaşsam bir bir arasam

Düşeyim aşk denizine

Düşürmem aşkıma elem gölgesi

Eğil de bak gözlerime sen kendini bulacaksın

Elini tutmadan bir kez sarmadan

Eskişehir Sarıköyde yaşar gider Yunus Emre (*)

Geçmiyor sensiz bir an günlerim keder dolu

Giderken yanında her şeyi götür

Göklerden son ilam

Gönlüm petek aşkın da bal

Gönlümde aşk çiçeğimdin solmasaydın olmaz mıydı

Gönlümde aşkının izi kalmadı

Gönlümdeki kara sevda içimdeki nefes senin

Gönlüme ateş düştü geleceksen gel gayrı

Gönlümün aklı olsa senin için yanmazdım

Gönlümün ömrümce dinmez derdi bilsem kimde var

Gönüllerde tahtımız unutulmaz aşkımız

Göz göze gelirsek sevgiyle bakma

Gözlerim her zaman yolda olacak

Gözlerime düşen sis bir yağmur bulutu mu

Gözlerimi unuttum gözlerinde dün akşam

Gözlerinde yağmur dinsin güzel yüzün artık gülsün (*)

Gözlerinden akmasın yaş sevdiğim sen ağlama

Gül mevsimidir geldi bahar bülbülü dinle

Gül yüzü gözümdedir gözden ırak olsa da

Güllerle bezenmiş o güzel yüzün

Gülünce güller açar gözlerinin içinde

Günah işlemiş güller bülbüller kan ağlıyor

Günlerimiz güzel geçti mutluluklar veriyordun

Günüm gecem doldu özlem

Güzel Bursa şirin diyar

Hani ayrılık yoktu hani yoktu hiç keder