Muallim İsmail Hakkı Bey
976 eser
Bekliyorum salınarak çık raksa heman
Ben aşık -ı mahzun u perişanı unutma
Ben bir aşıkım sana gönül verdim
Ben bir Türküm nice yıl dedelerim cihana...(TÜRK SÖZÜ)
Ben bir Türküm Türklüğümü severim
Ben isterim ki müslüman kadınları...(KADINLIK MEFKURESİ)
Ben kime varıp arz edeyim halimi ey dost
Ben mi yandım bu cihan mi yanıyor bilmem aman
Ben sanırdım alem içre hiç bana yar kalmadı
Bend etti dili zülfüne sevda-yı muhabbet
Bendene eyle mürüvvet canım efendim (Dil-i men der...)
Bendene her bar efendim yar olur sandım seni
Bendesi olmak saadetdir cenab-ı Ahmedin
Benim ey mihr-i enver her ne varım varsa sendendir
Benim gönlüm gözüm nuru cemal-i yare aşıktır
Benim nazlı bülbülüm
Beri gel ey nesim-seher ne haber var efendimden
Beylerbeyinin (Kadıköyünün) ab ü hevası ne güzeldir- Bezm-i evsafında cana lal olur elbet zeban
Bi-çare gönül subha-dek efgan edecektir
Bilmem niçin"peri"koymuş koyan onun adını(ADA GÜZELİ)
Bilmem yine ağlar gibiyim şimdi gülerken- Bilmiyordum bi-mürüvvet olduğun ey bi-vefa
Bin reca vü bin niyazla kokladım güllerini
Bir ahdı kavi yar ile peymanım olursa
Bir ahu-nigaha oldu esir kalb-i hazinim
Bir bakışla aklım aldı el-aman
Bir bakışta pek beğendim ben senin didarını
Bir beyaz zanbak hayal ettim ben seni
Bir dans güzeli aldattı beni
Bir dest-i füsun lane-i amalini kursun
Bir dilbere kul oldum ta ciğerden vuruldum
Bir fena dünya imişsin böyle bilmezdim seni
Bir gece hem-meclis olsak biz bize
Bir gonce idin ruhuma tesir ediyorken
Bir gonce-dehen üzdü beni hayli zamandır
Bir gonce-dehen yar ile ülfet yenilendi (**a)- Bir gül-i rananın oldum can ile efkendesi
Bir gün gelir başka yerler gezersin
Bir günüm asude geçmez ah ü efgan etmeden
Bir kerre yüzün görmeyi dünyaya değişmem
Bir kesafet arız oldu kevkeb-i ikbalime
Bir köprü yaratmışsın kıldan incedir dersin (Giydirme Eser)
Bir nev-eda hoş dilberi- Bir nigah-ı iltifatı elverirken canıma
Bir of ahla yaktın beni
Bir padişehe kul ol kim milki zail olmaz ola
Bir vakitler yedi iklim dört bucak