Mehmet Turan Yarar
325 eser
Derde saldın gösterirken bin deva her derde sen
Derdimi şimdi kader birken alır beşyüz eder
Deva gelmez bela gitmez teselli aha kalmıştır
Deva gelmez bela gitmez teselli aha kalmıştır
Diyemem senden uzaklarda neler çektiğimi
Diyemem senden uzaklarda neler çektiğimi
Diyemem senden uzaklarda neler çektiğimi
Doldurup sevgiyle can isminde bir minayı hep
Dünyama kıysan derdin adıysan sen okşadıysan merhem gerekmez
Dünyası yerle bir deli gönlüm
Dünyaya bak dünden kalan
Düşümde kar gibisin sen döşümde kor gibisin
El çektim artık her hatıradan
El mutluyum sanıyor heyhat içim yanıyor
Elinle ağrımı kestin dilinle sancımı sen
Elinle ağrımı kestin dilinle sancımı sen
Emeğin boş yere doktor onarılmaz bu yara
Eriyor çılgın alevlerle bu gönlüm yanıyor
Estin efil efil sen bir tatlı meltem oldun
Ey bahtım aman gönlüme dem vurma çekil git
Ey gözlerinin rengini deryadan alan kız
Ey güz güneşim bağlı kalıp ahd ile anda
Feryad ederim yar-ı melek-hu ele geçmez
Feryadı bırak yaslı yürek gel beni kırma
Fırsat yarat Allahı seversen bana bir gel
Geçiyor yel gibi yıllar teni dümdüz yaparak
Gel ey seher yeli gel gel baharı söyleşelim
Gel garip gönlüm benim beyhude feryad etme sen
Gel garip gönlüm benim gel öyle feryad etme sen
Gel güzelim bir gece bak gam dokuyan gönlümü gör
Gel güzelim bir gece bak gam dokuyan gönlümü gör
Geldikçe güzellik getirip her sözüme
Geldin diye yer gök yeni bir bayramı kutlar
Gerçek bu ki sessizliği dünyayı değer
Gerçekle çatıştıysa düşüm suç bende
Gerçekle gözgözeydi yanılmaz biriydi o
Geri dönmem diye gittin ama geldin yine de
Geri vermez bana yıllar yılı aldıklarını
Getirmez güneşler sabahı
Git gelme bahar gözlü efendim kış olursun
Gökler benimle başladı ben yerde başladım
Göklerde pır pır uçmakta şimdi
Gölgen görünse gözlere bin türlü fer gelir
Gönlüm yanıyor çöl gibi sahra budur işte
Gönlüm yanıyor çöl gibi sahra budur işte
Gönlüm yanıyor çöl gibi sahra budur işte
Gönlüm yine bir dilbere meyletti
Gönül derdiyle ah eyler derinden dağlı bir ney var