Mehmed Sadi Bey
97 eser
Güzel gün görmedi avare gönlüm
Haberin var mı saba kakül-i cananımdan
Hal-i dilimi şerh edemem kimseye eyvah
Harab-ı deşt-i gamdır şimdi bi-gam gördüğün gönlüm
Harab-ı Deşt-i Gamdır Şimdi Bi-gam Gördüğün Gönlüm
Hazan aldı yine bağ-ı cihanı
Hem-demin ağyar imiş ey bi-vefa
Her kimde vardır aşk iptilası
Her kimde vardır aşk iptilası
Hicran oku sinem deler olmaktadır halim beter
Hunhare tiğe varken ne hacet ebrulerinle çeşm-i siyahın
Hüsn alemini tuttu senin şöhret ü şanın
Kar etmedi zalim sana bu ah ü eninim
Mahzun ise dil anda safa cilveger olmaz
Meyhane mi bu bezm-i tarabhane-i Cem mi
Meyhane tarab-gah-ı mey-aşam-ı cihandır
Müjde yeşillendi yine gülistan
Mükedder derd-i peyderpeyle şimdi
Mutad edeli giryeyi zevke hevesim yok
Nedendir bu dil-i zarın figanı
Nevruz -i bahar oldu yine ey gül-i handan
Nevruz -i bahar oldu yine ey gül-i handan
Nim-nigahın (bi-amandır/katle ferman) ibtisamın can alır
Nim-nigahın bi-amandır ibtisamın can alır
Ol gonca gülün seyr-i cemalinde sefa var
Ol gonca gülün seyr-i cemalinde sefa var
Ol goncenin etrafını almış yine ağyar
Revadır bu dil-i zarın figanı
Sahn-ı sinem yandı nar-ı firkat-i cananeden
Sahn-ı sinem yandı nar-ı firkat-i cananeden
Saki bu safa-haneyi baki mi sanırsın
Seher vakti hazinane niçin elhan eder bülbül
Sende acep uşşaka eziyyet mi çoğaldı
Sende acep uşşaka eziyyet mi çoğaldı
Senin müştak-ı didarın benim gibi hezar olsun
Sevdiğim dil-haste-i hicranınım
Sineni sar sine-i sad-pareme
Soldum bu küçük yaşta yazık gül gibi soldum
Tar oldu gam-ı firkat ile şimdi cihanım
Tasdi edeyim yari biraz da sühanimle
Telif edebilsem feleği ah emelimle
Telif edebilsem feleği ah emelimle
Tutuldu dam-ı zülf-i yare gönlüm
Uyur daim uyanmazdı benim baht-ı siyehkarım
Vay ne müşkilmiş güzel sevmek meğer
Vay ne müşkilmiş güzel sevmek meğer
Yandım o güzel gözlere ey şuh-i sitemkar
Yar ağlamadan didelerim kane boyandı