Klarnetçi Şükrü Tunar

Adanın yeşil çamları aşkımıza yer olsun

Ağladım acı çektim anlamadım gönlünü

Akşam güneşinin yaktığı sahillere indik

Anar ömrünce gönül giden sevgilileri

Aradım ömrümce teselli saz ile meyden

Aşıkım aklım perişan hem-demim divaneler

Aşk nedir bilen var mı

Aşkın bütün esrarı uyurken Yakacıkda

Aşkın gibi bir hatıra yok bendeki histe

Aşkın içimde yara bahtım geceden kara

Ay öperken suların göğsünü sahilde yıkan

Ayağında ipek şalvar (*)

Bahçenizde bir gül olsam koklar mısın gülümden

Balkonda saatlerce düşündüm seni andım

Bekletme yeter gözlediğim yolları

Benden kaçarak kol kola bir yaz günü erken

Bir bakışta beni mest etti gözün nazlı kadın (*)

Bir bir geçiyor sevgililer gözleri yaşlı

Bir dilbere kandı bu can

Bir gönül yarası var

Bir gönül yaresi aşılar gibi

Bir gülle benim gönlümü gülzara çevirsen

Bir kadeh mey olup dudaklarında sürünsem

Bir kuş olup uçuversen gönlümün tahtına

Bir zamanlar maziye bak ne kadar şendik

Boş yere ömrü tükettim dem-be-dem avareyim

Bu akşam her akşam gibi garibim

Bu akşam yine sensiz yollarda ağladım durdum

Canımın yoldaşı ol

Canımın yoldaşı ol gönlüme bin neşe bırak

Çılgın gibi seni sevdim seveli

Daldı sevdalara erken gönlüm

Demedim hicranımı ellere yarar diye

Dinmez hicran yarasının yaktığı yerler kanıyor

Dün gördüm onu göğsüne bir gülü taktı

Durgun suya mehtab gecenin hüznünü ağlar

Geçti muhabbet demi ağla gönül yan gönül

Geçti sevdalarla ömrüm ihtiyar oldum bugün

Gel bu akşam benimle and içelim seninle

Gezdim yine dün gece meyhaneden meyhaneye

Gezer dolaşırsın her an gönülde

Gittin bu gönül sanki hazan bahçesi oldu

Gittin dönersin diye gözüm yollarda kaldı

Gönlümü o güzel ellerine bilerek verdim

Gönül aylarca ateşli aşkınla ...

Gönül durup dururken bir güle uçtu kuş gibi

Gözü ceylan gözüdür bakışı mestanedir

Gülen yüzün solmuş sevgilim senin