Kemani Hayri Yenigün

Tutmamışken kimse daman-ı visalinden senin

Ümidim öldü artık sevmeyen bir kalb için yandım

Uyuturken beni sevdası ipek bir kanadın

Yalanmış bülbülün sevgisi güle

Yemeni bağlamış telli başına

Zaman inad etti dönmüyor geri

Zeynebin saçları kumraldı anne