Kazım Narmanlı

Güzeller vefasız olur dediler

Hasret sinemde açtı göz göz oldu yareler

Hıçkıran dalgalar durup benim sesimi dinliyor

Hüzün dolu gurbet akşamlarında

İki yüzün varmış tanıdım seni

İmana geldi yar bana el etti

Kaniye bacı sen bizim sevgili anamız oldun

Karanlık gecelerin koynuna atma beni

Kelebekler gibi uçuşup gelsen

Kime feryad edersin hala yaran kanıyor

Kız o kara saçların lüle lüle başında

Kurumuş toprak gibi dilim dilim yarılsam

Loncaya gelin loncaya

Lutfunu beklerken aldığım ah mı

Narin ellerinle verdiğin gülü

Nice güzel sultan geldi de geçti

Niçin baktın bana mahzun gözlerle

Nisan yağmuru yağsa kelebekler uçuşur

O ipek saçların elimle örsem

Of dedikçe köz oldu alev yanıyor bağrım

Pencereler açık kar geliyor kar

Sana sultan derim benim sultanım

Sardım bugün yari kendimden geçtim (AŞKINLA DOLDUN)

Savurdu düşmanı döktü denize (ATATÜRK MARŞI)

Seher yeli gibi esti de eçtin

Seherde gül yüze yel esmeyince

Sevdim seni güzelim sarar mısın sen beni

Sever sever de vazgeçer ah benim nazlı sevdiğim

Sıra sıra geçti gurbet illerde

Sorarım size dostlar sevenler hep ağlar mı

Süslensin gönlümüz gül de güzelim

Toplanalım a dostlar şölenimiz var bugün

Uçan kuştan seherden yağmurdan akan selden

Ufukta gün battı geçip te gittin

Unuttun beni dedin gül yüzünü dökerek

Uzaklara yıllar yılı kaçıp da gelme kollarını bana açıp da

Varam dedim nazlı yarin yanına

Vardım yarin bahçesine gül dibinde bekler yar

Vay Almancı Almancı gülersin acı acı

Ver bana nazlım elini

Yanık gönül ferman derman dinlemez

Yaran uğruna yar solmayınca

Yaylalar yaylalar güzel yaylalar

Yıllarca özlemiştim seninle bu sohbeti

Yıllarca yoluna gözyaşı döktüm (ŞARKIMI SÖYLE)

Yüreğim yanıyor yar senin için

Zehir olsa seve seve içerdi

Zülfün tellerini okşasa seher