İsmail Ötenkaya

Kaç yıl çekti sevdanı yüreğim

Kaçırma gözlerini bırak konuşsun varsın

Kader ayırır da bir gün hasret açarsa bir yara

Kalbimin sesini duysan diyorum

Kalbinde aşkımı hep yaşatarak

Kaptırmışım gönlümü senden esen rüzgara

Karanlık geceme güneşsin aşkım

Karanlıkların ardında yeni başlayan günde

Kayboldu umudum bana buldur beni yar

Kimbilir kaç umudu yüklenmiş

Kovalarken hep kaçan kaçtıkça kovalanan yürekde yuvalanan nedir

Koymayın gurbete alın götürün

Kudümde düşünen neyde ağlayan

Kuru dalları saçak saçak sarar yine yağan karlar

Kurumuş dalımda sevgi yeşerdi

Layıksın ne kadar övsem seni (ANNE)

Mavi yeşil gözlerine dalıp gitsem kızar mıydın

Mehtap alıngan dalgın yıldız yıldız dalgalar

Meyveli daldır sevgi en güzel haldır sevgi

Ne adresim belli ne bekleyen var

Ne bir dilek taşıdır

Ne de güzel yaratmıştır yaradan

Ne hasta bekler sabahı ne taze ölüyü mezar

Ne kadar özledim bilsen ne kadar

Ne yaz isterim ne bahar

Neden ağlar gariip gönlüm neden gülmez safa bilmez

Nedendir bilemem her akşam üstü

O eski sevdalar birbir silindi

O günler ah o günler şimdi nerde nerdeler

O ne güzel o ne pembe yanaklar

Ömrümü harcadım sokaklarında (İSTANBUL)

Önce beyaz sonra pembe yanaklar

Ovalar donanıp güller açan da

Özlemiyle yandığımı hep ismini andığımı tek başına kaldığımı ona söylemem lazım

Param parça bir dünya emeller darmadağın

Rüzgar hep karayel esecek değil ya

Sabahlara ninni tuttu şadırvan

Sakıya mey sun ki bir gün lalezar elden gider

Sana aşkın bahçesinden geçti çoktan dediler

Sanma hasret çekmiyorum günü güne ekliyorum

Sarı perçemini sevdiğim dilber yıldız yıldız ırak olsan sen bana

Şarkılarda kavuşmuş sandallarla yalılar

Saz Semaisi

Selçuk Efes Kemeraltı Girne Çeşme Güzelyalı

Sen ağlama ben olurum üzülen

Sen güzeller güzeli güzel perisin

Sen yoksun mevsimler kurak geçiyor

Senden ilham alıp eşin yok diyen