İsmail Demirkıran

Sensiz geçen günleri sorma bana ne olur

Sensiz geçen yıllarımı sildim artık başa döndüm

Sensiz günlerim geçmek bilmiyor

Serabı andıran bir göl gibisin

Sessiz sedasız gitti yazgımda elem varmış dünyamı altüst etti

Sevda ateşine atıp da beni çöllere düşürme

Sevda yolunda açan güllerin kiminde vefa kiminde hicran

Sevdaların içinden seni seçmiş bu gönül

Sevdasız bir pınar olmaz diyorlar

Sevdiklerim uzak olsa benden içre canımdadır

Sevdim de inandım sana hem canımı verdim

Sevdim diyen varsa eğer söz söylemem söz üstüne

Seven neden sevilmiyor hiç kıymeti bilinmiyor

Sevenim olmadı ki sevmek nedir bileyim

Sevgi nedir özlem nedir

Sevgilerin özündesin sevenlerin gözündesin

Sevgim bitmez korkma sakın gözlerimde deva mı var

Sevginin düşüne dal da göreyim

Sevgisini vermeyeni vefa nedir bilmeyeni

Sevgiyi seninle tadacakmışım

Sevilmeyi istersen mahur gözlüm sen de gel

Sevince görürsün kimmiş tutuşan

Sevinciyle kederiyle ömür güzel dünya güzel

Seviyorum diyene hep rüyana girene

Seviyorum diyorsun sevmek bu mu güzelim

Sevmekten yorulmuşum gurbetten sorulmuşum

Sevmemiş bir sevdiğim var anlamaz sevda nedir

Sevmese gönlüm seni katlanır mı cevrine

Şiir de şarkı da saz da güzeldir öyle bir güzel ki gönül dayanmaz

Sil gözyaşlarını bu akşam üstü

Sirto

Sirto

Sirto

Sirto

Sis çökmüş dağlar gibi kurumuş bağlar gibi

Siyah benler sahip olmuş benden evvel sinesine

Sımsıcak aşkınla bir ömür boyu her sabah gönlümü sen yoracaksın

Son gonca da açıldı gel yakama takıver

Şöyle bir gelip te geçme ne olur

Söz verdiğin yerde o gün boyu seni bekledim

Şu gönlümün sazına sevda teli takıver

Sulara kapılan kırık dal oldum

Süzülürsün gözlerimden her gece

Tebessüm arama solgun yüzümde bu üzgün halime alışmalısın

Terkedecek canım kaldı

Tuttuğum dal kırılıyor sevdiklerim darılıyor

Uğruna ölürüm bir tek busenin

Ümidim kırıldı yollarım bağlandı