İsmail Demirkıran

Umudum yok gönül

Unuttum deme sakın unutmak bir yalandır

Unutur seven de günün birinde

Uykularım hep yarım gittiğin günden beri

Uykusuzum hayalin gözlerimde tütüyor

Uzak durma yaklaş hele sanma senden farklıyız biz

Uzaktan uzağa bakışın yeter

Uzaktan uzağa sevgi olur mu

Varsın örsün şu felek bize hasret ağını

Vefasız o yare gitmek istedim

Viran olmuş o bağın lalezarı

Ya sen gel ya beni çağır yanına

Ya temelli yanımda kal ya şu hasreti al da git

Yağmurum ol gözlerime yağ benim

Yağsa da karlar senle mevsim bahardır

Yakın gel de nigah et hal-i perişanıma

Yakına gel biraz yoluna çıktım

Yana yana kül olmuşum

Yapraklar misali sararıp solmuşum

Yaşadığın her günün kıymetini bil

Yaz gelince çalı diken gül açar

Yeter ki hatırla yılda bir olsun

Yine uzakta kal gelme dilersen

Yine yıktın dünyamı neden çıktın karşıma

Yıldızların ardında gözlerim seni arar

Yıllar önce küllendi ocağımda közüm yok

Yıllar sonra yeniden bu aşka döneceksin

Yıllar sonra yine sana koşarım

Yıllar süren aşkımız böylece son bulamaz

Yıllar var yaşarım bu gizli derdi

Yıllar yılı bakışırız seninle gel dedin de gelmedim mi güzelim

Yıllarca ağladım hep için için

Yıllarca bakmadın gönül bahçeme

Yıllarca çile çektim gülmedi hiçkaderim

Yıllardır aradığın ne gülde ne bülbülde

Yıllardır kalbimdesin unutmadım seni ben

Yılları durdurmak elimde değil

Yoksun diye akşam boyu yandım yine yandım

Yoktur zaman gel mahım heman gel

Yollar gider yollar gelir

Yollarına bakarım hasretinle yanarım

Yolunu dört gözle bekledim

Yorgun gönlümde ışık sen gelmezsen yanmıyor

Yüreğimde hep bir yara kanar durur ara sıra

Zamansız yağma yağmur yar söz verdi gelecek

Zeybek Havası

Zeynebim uçtu gitti