İsmail Demirkıran
479 eser
Açınca solmayan bir çiçek var mı
Açınca solmayan bir çiçek var mı
Adını anmayın gamın kederin
Ağla çeşmim eski lezzet kalmamış peymanede
Ağladım günlerce arkandan senin gönlüm kırık
Ahu gözlüm böyle oyun duydum desem yalan olur
Ahüvan üftade olmuş dide-i mahmuruna
Akıyor bir rengine damla damla ömrümüz
Al kırmızı dudağın pembe pembe yanağın
Anarım ismini daim yanarım sızlanırım
Andıkça ismini içim ürperir
Anılar gitmiyor bir an gözümden
Anlatayım halimi dildare ben
Aradan yıllar değil ömür geçse özlerim
Aramak şimdi mi aklına geldi
Aramızda bir sorun var
Artık bir hayal oldu o en güzel yıllarım
Aşk bağında üzüm olsam ömür boyu
Aşk bir yalan değil de ne sev bir kere sen de dene
Aşk dolu sevda dolu gönlüne girebilsem
Aşka düştüm diye kınama beni
Aşkı bilmek istiyorsan sevene sor da söylesin
Aşkımı çok mu gördün biraz bahtım gülünce
Aşkın bana mazideki son hatıra olsun
Ateş söndü küle döndü
Ateş-i hicrinle yakma sine volkan olmasın
Aylar yıla sevdalı gönül aşka divane
Aylar yıla sevdalı gönül aşka divane
Aynalar yalancıdır gözlerime bak
Baharını bilemem kışa benziyor güzün
Bahçemdeki son gonceyi rüzgar koparırken- Bakarken enginlere dalar gider gözlerim
Baktığım her tarafta yakında uzaklarda
Baktığım her yerde senden izler var
Baktıkca içime mutluluk dolar
Bal arısı balıyla gönül sevdalısıyla
Bambaşka bir dünyadayım
Bana bir şeyler anlatıyor gibisin
Başımda hasret yeli seni gördüm göreli
Bazen bir çift göz olur gönlümü benden alan
Bekliyorum bu gece ay ışık yakmadan gel
Ben aşk nedir bilmiyordum
Ben hazan yaprağı sen bahar dalı
Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı
Benim gönlüm bir yuva gel bir sevda kuşum ol
Benim için hiç farketmez
Bil ki senden vazgeçtim ister ağla ister gül
Biliyorum vefalısın benim gibi sevdalısın