İsmail Akçapınar

Adın sevda mı senin

Alev miydi dudağın kor muydu bilemedim

Aşkın gözü görmez ki kafanı vursan taşa

Ayrılık şarkısı söyleme yine

Baharın son izleri sararan gülde kalır

Ben bir yumak sevgiyim iplik iplik sar beni

Beyhude değil aşk ile feryad ederiz

Bir bahar şarkısı söyler bakışı

Bir bakışı aşk sanıp hemen kapıldın gönül

Bir güzel bilirim bir daha bilmem

Bir ömür güzeller peşinde geçti

Bir sabah gel Pazar olsun

Biz vefanın çeşmesinden ab-ı kevser içmişiz

Bu bir iltifat değil

Bu nasıl sevgi tanrım onu bana bağışla

Bugün varsın yarın yoksun

Cilven cihanı yaktı helak etti dün gece

Çözmeden aşk zincirini nasıl sevdim deli deli

Daha veda etmeden başladı hasret

Davullar vurulur halay kurulur

Deryada damla olmaz bütün dilediklerimiz

Dolaştırma sen beni hiç kandırmadan aman

Dumanlı boranlı dağın başında

Dumansız ateş gibi mekansız güneş gibi

Dünya dediğin salıncak kim kiminle sallanacak

Ellerimi boş bıraktın

Ferhat koca dağı deldi kıyas adı Mecnun oldu

Geçip gitme eller gibi şu gönlümü yol eyleme

Gençliğim hayal meyal gözümde canlanıyor

Gökler yere inmiş yıldızlar sönmüş

Görsem de pek çok güzel değmez sana bir teki

Göz değdi sevgilim göz değdi bize

Gözlerden ırak eyle gönüllerden al beni

Gözlerimde buram buram bir tüten var o sen misin

Gözlerime kilit vursan gönül gözüm görmez değil

Gözlerin neler söyler bakışından bilirim

Gözlerinde sel olur akar gider aşklarım

Gözlerinle öptün beni sevdaladın yüreğimi

Güllerin bağına girdik ezelden

Gülmez yüzüm asla sebebi sensin

Güneşin batışını seyre daldım dün

Günler geçti zaman durdu yıllar benden seni sordu

Güzellikler şehri İstanbuldasın

Her görüşte seni burda fırtına kopar ruhumda

Hesaplar kabardı aşk defterinde topladım çıkardım çözüm kalmadı

Hicazdan nihavendten söylenirken şarkılar

Hüzün yağmurları düşer gözümden bu şarkı bu hüzzam ağlatır beni

Kaşlar kara gözler elaymış