İrfan Özbakır

Ümitle bekliyorum yıllardan beri

Ümitler bitmiyor seven insanda

Ümitlerim hep kırık bir an dinmez hıçkırık

Ümitlerim hep kırık bir an dinmez hıçkırık

Ümitlerin yıkılmış tek başına kalmışsın

Ümitlerin yıkılmış tek başına kalmışsın

Umutlarla sevgilerle bekliyorsun biliyorum

Unut git sevme beni bu sevgi yarım kalır

Unutamam aşkımızı o en güzel anıları

Unutmam seni geçse de yıllar

Unutulmaz geçenler aşk olsa da bir masal

Unutulmuş değilsin adın saklı kalbimde

Unutulur zannetme unutulmaz sevilen

Uzaklarda arama kendini bendesin sen

Uzakta can gibisin yanımda olursun el

Üzülmedim gittiğine nasıl olsa döneceksin

Varsın gece insin kederin güldüğü günler

Vuslat -ı aşka varalı gönlü perişan kalmadı

Yalanım yoktur asla gönül nedir bilirim

Yalnızlığın böylesi yaşanmış olay değil

Yanağından yine güller açıyor

Yanar içimde sevgin sanki bir alev gibi

Yanar kalbim için için

Yangının alevi ne ise

YANIMA GEL NE OLUR (Hasretin azabını gelişinle..)

Yanında mutlu oluyorsam

Yaşadığım aşkların izleri silinmedi

Yaşanılan an oldun bitmeyen zaman oldun

Yazık oldu bu aşka nasıl bitti sevgimiz

Yeşil gözler benim ruhumu süsler

Yeter ki sen iste gönlümü benden

Yetmez mi bunca çektiğim çile

Yine efkarlıyım dilim dönmüyor

Yıllar geçti dönmedin

Yıllar var ki kapımı biri gelip çalmadı

Yıllardır yüzünü görmemiş gibi

Yıllarım sevgine aç gözlerim sana muhtaç

Yılların ardından seslenmek niye

Yüreği sevgi dolu avuçları sımsıcak

Yüreğimde bir sızı hayalimde baharsın

Yüreğimde o yara yine öyle kanıyor

Yüzümde çizgiler saçlarımda kor

Yüzüyor gölde vak vak bu ördek de keyfli bak

Zaman akşamdı mevsim bahardı