İrfan Özbakır

Dün gece yine geldim kapına

Dünya fani ömür kısa doldur güzelim içelim

Duydum ki o yollarda yalnız geziyormuşsun

Ecel ol da çık karşıma

Elde ne var orda ne var

Ellerinde güller dolu dikenlidir aşkın yolu

Elveda dediğin an bu aşka son verirsin

Elveda deyip de gittin zannetme

Felek bile zulümden erişemez kabına

Felek kırmış kolumu bulamadım yolumu

Ferhat olsam şu dağları delsem ben (AMASYA)

Gamzeli yanağınla incecik dudağınla

Gece ağlar gündüz durmaz ararım

Geceler başka güzel gözlerin başka güzel

Geçen günler sevdiğim dostları bir bir almış

Geçer seni anmakla her gecem her sabahım

Geçmiş güzel günleri hayal edip yanmadan

Geçmiş güzel günleri hayal edip yanmadan (*b- Semai )

Geçti aylar geçti yıllar ne bir mektup ne haber var

Geçti sensiz bu kadar yıl aradan

Gel beraber içelim kendimizden geçelim

Gel seninle ikimiz gizli bir yol bulalım

Gelirim demiştin giderken hani

Gelişin meltem gibi bulut bulut ayrılık

Geliyorsun geçiyorsun ne bir selam veriyorsun

Gir gönlüme hele bir gör sevmeyi öğren

Girmek için gönlüne gururdan neler verdim

Gönlüm dermansızdır hem yaralı harab

Gönlüm sana bağlanmış kalbim senin elinde

Gönlüm senden çözülmez itme beni ellere

Gönlümde güneşler batar bir anda

Gönlümdeki ateşin korundasın sen

Gönlümdeki fırtına böyle devam ederse

Gönlümle başbaşa düşündüm demin

Gönlümüzde çağlayan bu sevgi hiç dinmesin

Gönlüne girenler seni terketmiş

Gönül ister ben giderim çile çeker ah ederim

Gönül sen kendini sanma ihtiyar

Gönül teknesinde usta kaptansın

Gönülde bahar açmazsa neyleyim başka baharı

Gönülden yara aldım bir sızı var içimde

Gözde doğar bahar kokar

Gözlerim görmek ister gönlüm sevişmek

Gözlerim gözlerine esir olmuş bir tanem

Gözlerimden süzülen her damlada aşkım var

Gözlerin neden çok güzel bugün

Gözlerinde aşkı gördüm gonca açmış güle döndüm

Gözlerinden yeşili çalan bahar diyorlar