İrfan Özbakır
428 eser
- Bana gönül mü verdin
Bana yalvarma artık ölsem affetmem seni
Başım döndü sevgiden sevenleri el aldı
Başında yemenisi açıyor güllerini
Başka bir alem Göksu bu gece
Bazen eleleydik bazen dizdize
Bekliyorum seni hasretle bu akşam
Belki bir akşam üstü sessizce döneceksin
Ben kaybettim yarimi ağlar inler gezerim
Ben seni çok severdim ezelden beri
Ben seni sevdim aşk nedir bildim
Beni benden alıyor gözümdeki gözlerin(BEKLEDİĞİM GÜN)
Beni böyle sevdalara düşüren
Beni eller hep senindir sanıyor
Beni sen sarhoş ettin kadehteki mey değil
Beni yalnız bırakıp ta sen ellere gidemezsin
Beni yalnız bırakıp ta sen ellere gidemezsin
Beni yine sev içim yanıyor
Beni yine sev içim yanıyor
Benim gönlüm sendedir nerde olacak
Beyaz sana çok yakışmış nazlı kuğu gibisin
Bilemedik ikimiz bu aşkın değerini
Bilemedim kadrini geçti yıllar nafile
Bilirsin nasıl da severdim seni
Bilmediler bilmezler çünkü dönmedi giden
Bilmem hatırlar mısın tanıştığımız yeri
Bilmem kaç yıl aradım seni bulana kadar
Bir anlık rüya gibi gelip geçti önümden
Bir anlık rüya gibi gelip geçtin önümden
Bir aşka tutuldum öldürür gibi
Bir askerden son ayı sevdalıdan postayı
Bir bakışla yak mı dedim beni böyle baştan başa
Bir cehennem alevi sarmış beni yanarım
Bir çulu bir kilimi ortakça paylaşalım
Bir daha bak ne olur gözlerime gitmeden
Bir damla yaş olsam gözünden akan
Bir deniz kıyısında esti o deli rüzgar
Bir düğüm attın ki çözemiyorum
Bir feryad ki içimde benden başka duyan yok
Bir gönül kervanında sevdalı bir köleyim
Bir gün gelirsen de ararsan beni
Bir güzel arıyorum kalbimi dolduracak
Bir güzel sevgi diye sana içimi açtım- Bir haber var Leyla ile Mecnundan
Bir hazan mevsiminden farkı yok ki gönlümün
Bir isim bulamadım gözlerinin rengine
Bir kader yağmurundan bu mu benim kısmetim
Bir kerre severmiş insan ömründe