Hüseyin Tansever

Alıp gittiğin mazi gözlerimde yaşıyor

Aradan yıllar değil ömür geçse özlerim

Aşktan kaç deme gönül belki bilmediğin var

Aylar yıla sevdalı gönül aşka divane

Aylar yıla sevdalı gönül aşka divane

Bahar gelince eser başta kavak yelleri

Bahar meltemi gibi sabahlarla gel bana

Başımda hasret yeli seni gördüm göreli

Başımda hasret yeli seni gördüm göreli

Bazen bir çift göz olur gönlümü benden alan

Bir bahar sevinciyle aşılan yollar güzel

Bir çift gözün ardından yıllar yılı koşmuşum

Bir gencecik güzele ben bu gönlü vermişim

Bir güzel ki gözlerin denizin mavisine yaprağın yeşiline..

Bir kerre göründün kayboldun neden

Bu yıl da geçip gitti baharıyla yazıyla

Cananım ömre bedel gül yüzünle gülende

Cananım ömre bedel gül yüzünle gülende

Ceylan gözler umutların pınarı

Ceylan gözler umutların pınarı

Çiçekleri dalları gökteki bulutları

Dalgındı siyah gözlerin ilk gördüğüm akşam seni

Deniz gibi dalgalı ardımda kalan

Deniz gibi dalgalı ardımda kalan yıllar

Düşmesin dudağından sevgi yüklü heceler

Düşünmek ister misin geçmişteki günleri

Eski bir şarkı gibi unutup gittin beni

Gel dedin geldim işte söyle neden mahzunsun

Geleceksen gel artık uzağı yakın eyle

Gitmiş bakışlarındaki o gülüş

Gönlümde garip hüzün

Gönlündeki sevgiyi haydi paylaş benimle

Gül dudağında bahar bakışlarında telaş

Gün oldu bizde yandık ateşinde sevdanın

Hani bir sözün vardı yıllar önce verilmiş

Hani sabah olur ya uzun gece bitince

Hasretin yağmur gibi dinmek nedir bilmiyor

Hatıralar uçuşmuş kaçışmış uzaklara

Hatıralar uçuşmuş kaçmış uzaklara

Her giden yıl vefasız aranıp durma gönül

Her giden yıl vefasız aranıp durma gönül

İlk yazın çiçeğisin gözlerin mavi deniz

İstanbullu akşamlar beni benden soruyor

O siyah gözlerine baktı vuruldu gönül

Ömrümüzde mevsimler bir rüzgar gibi eser

Öyle esir oldum ki sevdalı bakışına

Salıvermiş saçlarını beline

Sevdaların içinden seni seçmiş bu gönül