Hasan Soysal

Hasretin sardı beni bu akşam

Hatıralar gülen yüzde can verir sevgiye

Hayalmiş teselliymiş gönül senden çok çektim

Her sabah içimde güneş doğmalı

Her sevgiyi aşk sandık her gülüşü mutluluk

Her şeyi gizler neşeyi gizlemez gönül

Kalbim seni andıkça geçen günlere ağlar

Karınca çok çalışır gün boyu hep yarışır

Kimi gün hasreti dağlar gibi kalbimde büyür

Kimler bakıyor artık yüzüne

Mazide kalan yılları bir bir düşünürken

Mazide kalan yılları bir bir düşünürken

Neden gönül seni bu mevsimde hüzün sarmış

O ellere ben dokunup o gözlere ben baksam

Rüzgar olur bazen sevda başımda

Sahilde gönlümce yürür giderken gözümde canlanır bir başka mevsim

Sanma ki şevkin sonu yok ilkbahar senden geçer

Sen baharı bana sor

Sen de anlat bana hicranını kalbin bırak ağlasın

Sen de mi unutmadın hala o maziyi

Sen gülersen güler kalbim

Sen gülünce güzel dünyam her şey güzel

Senden gelir baharın hiç bitmeyen coşkusu

Sensin bütün dünyam

Sensin gönüle bahar şarkısı söyleten

Sevdikçe şu gönül sevgiyi bilir

Severim her çiçeği rengini senden alıyor

Sevgi coşkun bir pınardır yoksa neyler gönlümüz

Sevgi diyor doğan güneş

Sevgiyle solan bir çiçeğin türküsü dinmez

Sitem mi etmedim dil mi dökmedim

Sormayın gönlüme şimdi ağlamaktan ne bulur

Söyle bana neden gözünde yaş var

Şu gönül hep seni bekler

Takıp peşine beni "sevda"der gider

Tam şurada durmaz atar sormaz atar (**)

Toprak eğer vatan ise o yücedir çok sevilir

Uçan kuşlar iyi bakın her yerine vatanımın

Unutmak mümkün mü geçen yılları

Yağmur vuruyor pencereme

Yanma ey gönül söyleme sil maziyi dilden

Yine yorgun yüreğimden geçiyorken anılar

Yıldızlar ne der mehtap nedir niye mahzun dağlar

Yol ver çıkayım özlediğim dağlara gurbet

Yüce dağ başında yağmur öncesi

Yürürken içimde kuş cıvıltısı

Yüzlerce yıl geçmiş değil gibi