Hasan Soysal

Akıp giden yıllar ümitler sitemler bizim

Akşamla esen rüzgarı ben yar diye sardım

Akşamla gönül öyle garip hale büründü

Aşk böyle değildir aşk böyle yakmaz

Aşka son vererek gönül durulsa

Ayrılığı bilmeyen başka kalbe girmeyen

Ayrılık derdim değil derdim bugün gönlümdedir

Baktım bağlar yeşermiş

Baktım ki gönül hayli uzak günlere dalmış

Ben sararken bir gecenin böyle sonsuz hüznünü

Ben uzak bir bozkırım

Bende aşkın izleri sende sonsuz tebessüm

Bende bir ah var ki kimse bilmiyor esrarını

Bende mazinin her mevsimi yaz ve bahardır

Bende yağmur bulut bora fırtına

Beni varsın sonu gelmez düşe atsın geceler

Benim gibi görmez seni benden başkası

Bir dağ yolunun özlemidir

Bir güneş bıraktın sen avuçlarıma gittin

Bir zamanlar neşemizle artıyorken şanımız

Bitmez denilir ömrün çilesi

Bu akşam gitmeden bir daha düşün

Bu sonbaharda deme sevgi hayal

Bulunmaz gibi derdine çare

Büyür gider bu sessizlik bir hüzünlü zaman şimdi

Canım yurdum demek güzel

Çeksen kendini benden uzak yerlere gitsen

Cennet gibi vatan bizde

Çırpınır görmek için yurdumun her yanını

Dalgın halin gizleyemez sevgini

Derman bulurum neşe veren her gülüşünden

Dinlemek ne güzel ihtiyar çınarın hikayesini

Dinmiyor hiç kalbimin akşamla artan ağrısı

Eğmiş de başını çeşmeye gider

Geceler bildiğin geceler geğil

Geçsek bu hüzünden ne kalır sohbetimizden

Gel bu akşam şarkımızı söyle mehtap dinlesin

Gel de anlat sensizliği

Gel şu karanlık dünyama ışıl ışıl yıldızlar getir

Gitmiyor gözümden bir gün olsun hayalin

Gizli sevda yüzünden ben gülerken ağlarım

Görmeden yarin yüzünü geldi geçti kaç bahar

Güldüğünü bilsem şimdi hiç üzülmem unutmana

Gülmek ne güzel şey nesi var hüznün

Gülüşün baharlar getirir bana

Güneşin doğması güller gibi yüzlerle

Güneşin şavkı vurur dağlara yurdum yücelir

Hadi söz et bana nolur güzellikten sevgiden