Hacı Arif Bey

Her telden (dilden) ol meh çalmıyor

Humarı yok bozulmaz meclisi meyhane-yi aşkın

Hüsn alemini tuttu senin şöhret ü şanın

İftirakın urdu zahmı bu dil-i sad-pareye

İftirakındır sebep bu nale vü feryadıma(*a)

İlişti bir saçı Leylaya gönlüm

İltimas etmeye yare varınız

Kabul eyle sanadır arz-ı halim

Kamer-çehre peri-ru tende canım

Kanlar döküyor derdin ile dide-i giryan

Kat idüp gerden-i gerdundan emel zincirin

Katıldı taliim hem derdim efzun

Kim demiş aklım alan cilve-i canan oldu

Kim olur zor ile maksuduna reh-yab-ı zafer

Kudretin kafi değildir suz-i ah ü zarıma

Kurbanın olam ey afet-i can

Kurdu meclis aşıkan meyhanede

Kurratül ayn-i Habib-i Kibriyasın ya Hüseyn

Kuzumun gözleri kare attı beni yarden yare

Lutfunu kestin a zalim aşık -ı bi-çareden

Mahzen-i esrar-ı şah-ı Mürtezasın ya Hüseyn

Mahzun gönüle zevk u safa kar -ger olmaz

Mahzun ise dil anda safa cilveger olmaz

Makdemin üftadeler eyler emel

Meclis bezendi sun bade saki

Mecnun gibi ben dağlar gezerken

Meftun olalı sen şeh-i huban-ı cihana

Mest-i eleme bade-i ferhunde sunulmaz

Mest-i zehr-i firkat-i hicranınım

Meyhane değil meclis-i rindane-i Cemdir

Meyhane mi bu bezm-i tarabhane-i Cem mi

Meyhane tarab-gah-ı mey-aşam-ı cihandır

Meyhaneyi seyr ettim uşşaka mutaf olmuş

Meyler süzülsün meydana gelsin

Mihnet-i aşka deva asan değil

Milk-i millet şems-i adlinden senin aldıkça nur

Muhabbet aşıka gerçi beladır

Mükedder derd-i peyderpeyle şimdi

Mümkün mü bulmak bu gönlüm seni

Mümkün olur mu sevmemek seni

Muntazır teşrifine hazır kayık

Nadide-i hüsn-i mümtaz

Nar-ı can-suz-i derunum dağlara dağlar açar

Nar-ı can-suz-i firakınla harab oldu gönül

Navek-i hicrin gönülde yaresi

Nazirin gelmemiş asla cihana

Nazlıdır sevdiğim niyaz ister

Ne kara günlere kaldım gam-ı hicranından