Ertuğrul Ottekin

Adım anılınca eş dost yanında

Ay ışır iplik iplik gökten sevda dökülür

Bal köpüğü saçların meltemlerle uçuşsun

Bana sitem dolu gözle bakma güzel bakma güzel

Bende sevda sevdada sır sırlarda sen

Beni sevdiğini kimse bilmesin

Bir aynadır yüreğim girince göreceksin

Bir çiçeksin bahçemde el sürüp derilmemiş

Birkaç saatin hatırası ömre bedeldi

Bırak sarhoş zamanlar sonsuzlukta yürüsün

Bu şarkım sana söylemek için

Bu şehirden yarın ayrılmalıyım

Bu senin gözlerini ne yapmalı bilmem ki

Bu yolun ucunda sen duruyorsun ellerin gözlerin dudaklarınla

Bülbül misali lehçenin güller açılmış bahçenin

Can kafeste daralır yürek yaralı kalır

Cennetten bir köşedir İzmir ışık selinde

Çiçeğin dalındadır peteğin balındadır

Çok aradım en sonunda seni buldum bana yakın

Dargınlık düşmesin sakın aklına

Deva bulmaz onulmaz yaresin sen

Dildeşinden ayrı düşse dilde neşe güç olur

Dili viran olanın derdi günü gam

Dinle canım beni baştan

Dinlenmede akşamdaki sevda kuğularda

Dokunsan ağlayacak sevdalı bir gül gibi

Dünyada varlığım yokluğum farksız kaybettim kendimi ararken seni

Durmadan düşünüp üzme kendini

Ellerimden tutarak yürüten sensin anne

En güzel duygular şimdi peşimde

Eski bir şarkıyı hatırlar gibi dilimin ucuna geliyor ismin

Ey seyrine hiç doymadığım gün gibi gözler

Gerçek oldu seninle yaşanmamış yıllarım

Gidişinle ardından hasretle içim yandı

Gökyüzünün rengi mavi kalırsa

Göz süzer baş döndürür

Gözler yine hülyalara daldı

Gül olup gonca da koksan konamam dallarına

Hasretin büyüyorken her gün içimde

Her gün gözler anlatır sevgini

Her sabah yanında ben olmalıyım

İstemem sensiz saadet sen hayatımsın benim

Kirpiklerinin kıvrımı bir ince nakıştır

Kumral saçı ser göğsüme mestane desinler

Mahitabın şulesinden lezzet aldım neyleyim

Mahur beste calınsa aklıma sen gelirsin

Maziyi anarken hayalde öptüm

Mehtap gece sessiz süzülüp gökte