Engin Çır

Gün vurur mızrap vurur tarih bir türkü söyler

Hani bir park vardı arka sokakda

Hayalini kurduğum özlemini duyduğum

Hayret bu kadar severken nasıl da değiştin birden

Her gün ev ev dolaşırsın

Her şey bitti deyip veda ederken

Her şeyi bırakıp gidersen bir gün

Hey dünya yolcuları size son çağrımızdır

Kemanım seninle seneler var ki şarkılar söyleyip coştuk her akşam

Kordonboyunu başıma yıktı gitti İzmirli kız

Masmavi o gözler bana bir baktı derinden

Mevla vere beratımı erem Yunusa Yunusa

Mutluluk duyduğum ilk hatıramsın

Nasıl oldu bu böyle birden bire ansızın

Ne olur yar diye bir gün beni ansan güzelim

Ne şafak rengi bulutlarda hayalin gülüyor

Ne söylersen söyle sen de haklısın

Ne umdum ne buldum ben bu sevgiden

Niye bilmem ki perişan yanıyor böyle bu ney

Niye dönmez ki bilinmez ayrılanlar geriye

O akşam sen bana veda ederken

Ömür boyu gülmesen de sen sev hiç sevilmesen de

Saçı ipek gibi yanağı çilli

Sahalarda koşacaksın zorlujları aşacaksın (Samsunspor)

Şair olmak onurunu alnımızda taşıyoruz

Sana gel sevgilim ol kalbime gir diyemem

Sanma ki ayrılık bir ömür sürer

Şarkımda dört dörtlüksün seni bölemiyorum

Saz Semaisi

Sen miydin ansızın gönlümü çalan

Senden önce birine kapıldı gitti gönlüm

Seni senden daha yakın tanımaya çalıştım ben

Seni sever yüreğim nasıl da aşık sana

Seninle hayatı tatmak istedim

Sevda yeli eserdi hep başımızda

Sevdanın kucağında şad olurken gönüller

Sevgi bize zaten eş

Sevgi ile kucak kucak şehir kasaba köy bucak

Sevmek nedir bilmeyenler

Siyah beyaz resimler geçiyor gözlerimden

Söküp atmak ne mümkün içimden gözlerini

Söyle canım dargın mısın nolur öyle mahzun bakma

Tandırımda aşım sevgi

Toprağında filizlendik dal olduk

Toprağında korkusuzca yaşatan cephelerde...

Torosları aşıp düze inince

Uçuyorum inan aşk buysa eğer

Uğruna her şeyi göze alırım