Bimen Şen
257 eser
Bıraktı beni avare düşkün
Böyle mahzun durma ey nur-ı cemal (*)
Boylu poslu hoş kıyafetli vücudu bi-bedel
Buy-i zerrin tütüyor kakül-i zer-tarında
Buyini senden alır her bir çiçek
Çamlar altında uzattı dest-i nazı bir peri
Çamlarda dolaşsak yine hülyalara dalsak
Can esir-i ıztırab olsun mu sen canan iken
Candan uruldum (vuruldum) sen verd-i ale
Cemal-i şivekare bak (*)
Çerh elinden kimse yok alemde giryan olmamış
Çeşm-i alem görmedik bir nev-civansın sevdiğim (*)
Çeşmi gibi mestane kıyafet budur işte
Cevrin beni öldürse de aşkından usanmam (*)
Çok zamanlar ben yaşattım serseri vicdanımı
Çünki bülbülsün gönül bir gülistan lazım sana
Dağları aştım da indim ovaya
Dehrin elemi bitmedi billahi usandım (*)
Derdimi ummana döktüm asumana inledim
Dil bülbül olup gonce-i gülzara sarıldım
Dil-hun olurum yad-ı cemalinle senin ben
Dilde sevda sinede dağ-ı firak
Diyorum bir gece olsun bana gel
Dök dök yüzüme saçlarını gözyaşı bitsin (*)
Dün gece ümmid-i vuslatla melek
Dün yine günümüz geçti beraber (*)
Durmadan aksın eğer isterse artık gözyaşım
Durmadan aylar geçer yıllar geçer gelmez sesin
Duydum ki takılmış o ipek saçlara tüller
Ebedi aşk olamaz zevk bulamaz alemde
Elverdi tegafül güzelim ruyini göster
Endamının hayalini gözlerimden silemem
Ey bağ-ı hüsnün dilcu nihali
Ey buse ne seyyale eden kalbimi yaktın
Ey gamlı dağların siyah gülleri
Ey hünerver dil-rüba ey nazlı nazik nağmekar (*)
Ey kuş neden mahzun durursun öyle
Eyvah o benim taliime sen de mi uydun
Feryadımı gördükçe benim ey gül-i rana (*)
Fettan gözünün gamzesi dillerde meseldir (*-eski yazı)
Firkatin aldı bütün neşve-i tabım bu gece
Gel bir daha gül ruyini aç handeni göster
Gel eğlenelim bu şeb beraber
Gel güzelim biz gezelim
Gel harab-ı hasretim bilmez misin hicran nedir
Gel şu tayyare ile hak-i kederden kaçalım- nota yokGeldikçe heman hatırıma şir-i hayalin
Geliyor benim edalı yarim