Bimen Şen

Perişan bir güzellik var yine çeşm-i siyahında

Rahnedar ettin dil-i viranımı

Rast geldi gönül çeşm-i sitemkar-ı nigare

Ruhum emelim kalb-i nizarım zedelendi

Ruhum sana ey sevgili kız gizli tapardı (*)

Ruhumda bu şeb hicr-i visalin yanıyorken

Ruşen etse bu gece şem-i ruhun hanemizi (*)

Rüyada bu şeb yarimin aguşuna yattım (*)

Ruz-i hicranı uzattıkça uzatmıştı felek

Sabrımı gamzelerin sihr ile tarac edeli

Safa senin tebessümün

Şahane bakışlarla o çeşman-ı latifin (*)

Sahilde bu şeb yar ile bir zevkini sürdüm

Şahısın efendim sen güzellerin (*)

Sakladım söylemedim derdimi her derdi unuttum

Sanma temin eyledin cana beni

Sen bir gül idin bülbül-i avare de bendim

Sen inleme ta inlemesin gökde melekler (*)

Sen istiğna gülüsün niyaz bülbülü ben de

Sendedir hüsn-i cihan zevk-i nihan ruh-i revan

Seni böyle niçin sevdim (*)

Seni gidi çapkın seni

Seni gönlüm severken gel

Senin aşkın ey dil-rüba bir beladır

Senin aşkınla nalanım

Seninle ey gül-i ahsen

Ser- beste oldum zülf-i nigare (*)

Sevda-yı cemalin beni pek derbeder etti

Sevdiğim pek cilvelek körpe cihandır

Severim ben seni pek çok severim (*-eski yazı)

Seveyim sevdiğini ah bilerek

Sevilmeyi pek sever sevildikçe naz eder

Sinende başım gönlümü dinlendirebilsem

Şivekarım taht-gahın sinem olsun daima (*)

Sonbaharın zevki hoştur (*)

Söndürsün yar elinden aşıkın peymaneyi (*)

Söyle niçin benden kaçtın

Söyle o gül çehreye lebleri gül goncaya

Söz cihan içre ne gülşen ne gülistan almada

Sükunda geçer ömrüm seyri gibi enharın

Sun da içsin yar elinden aşıkın peymaneyi

Ta haşre kadar taze kalır neşve-i busem

Taliimden ben ederken iştika

Tiğ-i gamzenle saçın bendinde sergerdanınım

Titriyorken dudaklarımda adın

Toplandı bulutlar şimşek çakıyor (*)

Tutuldum türlü derd-i bi-menende

Ümidim bağına nurlar saçıldı