Bimen Şen

İlk görüşte (Bir görüşte) aklım aldın nolduğumu bilmedim

İltifat etmezse gam mı ruzigar (*)

İltifatın beni ihya eyler (*)

İltifatın kıldı ihya kalb-i pür-ahzanımı

İnsan müteselli oluyor yoksa ne müşkil

İsmini bilmezdim fakat tanırdım

İzin ver lutf eyle darılma sakın

Kaçsam bırakıp senden uzak yerlere gitsem

Kahbe felek yaktı bu cism ü teni

Kalbimde seni bir senedir gizli severdim

Kalmadı dilde safa-yı aşk-ı yar

Keklik gibi sekerek

Kemend-i zülfe bend etti beni bir nev-civan esmer

Kendimi ta yüreğimden vurdum

Kerem et sagarı destin ile doldur atalım

Kırsa bin tel naz ile terk-i esaret eylemem

Kızmasan sanki a dilber ne olur (*)

Koparan sinemi ağyar elidir

Kurban olam endamına yar senin (*)

Kurulsun bezm-i işret sakıya peymaneler dönsün

Lal oldu tenim kalmadı vallahi mecalim

Leblerinden katre-i sevdayı emmek isterim

Mehtabın ufuktan süzülüp battığı andı

Merhamet eyleme sen de bana ey nazlı yar

Mest-i cam-ı vuslatın hicr ile mahmur olmasın

Mevsim sonu yas bağladı gülşen yanımızda

Mey alihi sakilik eder hem bizi gözler (*)

Mey seni gonce-i naz açtı da bülbül etti (*)

Mızrabı bırak zülfünü sinemde gezindir

Müjde dil geldi yine fasl-ı bahar

Müştakına gül ey gül-i gülzar-ı letafet

Müttefikler hepiniz bunu böyle biliniz

Nazeninim buselerden toplayıp Mevla seni

Nazirin yok vücud-u bi-bedelsin (*)

Nazlı güzel bebeciğim

Ne bakarsın a gönül hırs ile yarin yüzüne

Ne gülün rengini sevdim ne de bülbül sesini

Ne yaptın ki bana söyle

Nereden sevdim o zalim kadını

Neş'edir bâğ-ı hayâtı hep kemâle erdiren

Nev-baharın en güzel leylinde sendin dinleyen

Nur-i ismetle münevver gözlerin

O çapkın büsbütün yaramaz oldu

Ömrüm artar sana baktıkça perestişle benim

Öperken ağzını düştüm bayıldım (*)

Oya olsam o ipekten tülüne (*)

Pay-malin olmak ümidiyle damanın gibi (*)

Pek bozulmuş meh-cemalin gül-tenin (*)