Bimen Şen

Geminin kıçına yaydırdık halı

Girdab-ı yese düştüm yoktur halasa çare

Gönlüm seni sevdi diye çılgınca sevindi

Gönlüm yine bir gonce-i nevruza tutuştu

Gönlüm yine bir şuh-i cefa-pişe ye aktı (*)

Görmedim alemde vefa hiç kimseden(*)

Görmedim bir daha bir benzerini

Göz ucuyla bir baktı her tarafı kıvraktı

Gözlerim gözlerine hayrandır (*)

Gözlerini bir gün görsem o gün kalbim şenlenir (*)

Gözlerinin hazin bakışı vardır

Gözüm (Cihan) leyl ü nehar ağlar benim çün (*)

Gözümde sevdiğim nur-i ezelsin (*)

Gözünün misli yok alemde senin

Gül gamzelerin penbe yüzün neşesi miydi

Gül olsam sızsam imbiklerinden

Güle konmuş bülbül gibi kalbim neşeli

Güllerin gölgelerinde uyuyan bir çaya ben (*)

Gülmedim bir gün bile hasretle gönlüm yaralı

Gülmek yakışır (yaraşır) hüsnüne söz söyler iken sen (*)

Gülşende ne hoş neşeli Cem meclisi kurdun (*)

Gülüşerek o yollarda gezerdik kışın (*)

Gün gelir de canan beni ararsa (*)

Gün kavuştu ümid gülü soluyor (*)

Günden güne ruhum daha yorgun daha argın

Güzelim gel gidelim alem-i ab eyleyelim (*)

Hal-i dili arza yok mecalim (*)

Haleli gözlerin hayale döndü

Hasretle akan gözlerimin yaşları dindi

Hasta-i zar ü nizarım seni sevdim seveli

Hastayım derd-i deruna kimse dad etmiyor

Hayalin gitmiyor gözümden dildar

Hayli demdir görmedim ben sevgili cananımı (*)

Hayli demdir neye hırçınlığı var

Hem-bezm-i safa yan yana kol kola gezerken (*)

Hep nağme uçar neşe doğar handelerinden

Hep yes ile dökmede iken didelerim kan

Her derdimi bir gizli nigahınla unuttum (*)

Her gece semada ararım seni

Her zaman serde heva-yı zülf-i cananım eser

Hezar mihen ü meşakla yoruldu cism-i nizarım

Hicran ile dil-hasteyim ümmid ile nalan

Hoş gelirdi cana bezm-i ülfetin

Hüsn ü anın pek beğendim işvebaz

İçin dostlar cabadan

İçin dostlar cabadan

İçin dostlar cabadan

İçtim suyunu şu coşkun derenin (*)