Bahri Altıntaş

Anlat bana bir tatlı yalan gönlümü kandır

Arılar çevreni sarmış bal için

Artık deli gönlümdeki çarpıntı tükensin

Bağ bozumu geldi yine

Bak saçlarımın rengine yar sorma nedendir (*)

Bakışın bir şeyler söyler gibiydi

Bakmasın gözlerin benden başka kimseye

Bana bir bahar oldun bu ömrümün kışında

Bana uzak el gibi bakıyorsa gözlerin

Benden uzak olsan da hep yaşat hayalinde

Bilmem ki o hülyalı bakışlar kime yardır

Bilsen nasıl yanarım hasretinle derinden

Bir derde müptelayım dertsiz sevda olmuyor (*)

Bir dertli aşığım dermanım sende

Bir dünya istiyorum mazimi aratmasın

Bir ela gözlü kız gülerek yaktı beni (*)

Bir güzellik kalmamış şarkılarda dillerde (*)

Bir yar sevdim etekleri yeldirme

Bu hazan yine kalbim mazim ile çok kırık (*)

Bugün benim mutlu günüm

Bülbülün çektiği hep gül elinden (*)

Çağlayan sular gibi kalplere akışın var

Çam defne menevşe iğdeler kokan yelidir Fatma kız

Çaresi yokmuş bu derdin gayri lokman neylesin (*)

Çaresiz bir derde düştüm gurbet eller ağlasın

Dehri kervan saraylarda gönle mihman istemez

Dilde aşkı unuttum hep ağladım gülmedim

Doğuşunla sen hemen ruhuma girdin

Gecenin sırlarının gönül çözer gündüzün

Geçiyor mutlu günler sanki bir rüya gibi

Geleceksin diye bekler dururum yollarını

Gerçek aşkın ah ü zarı bir ibadettir bana

Gökten düşen sular gibi

Gökyüzünden bir melek inmiş o sendin bilemedim

Gönlüme akıverdin ansızın bir sel gibi

Gönül bilmez gönül bilmez

Gönül seni çok arzular bir de kollar sarmak ister

Gönüldesin neden gözden uzaksın

Gör perişan halimi git yare sor

Gözlerimde hayalin ve gönlümde hatıran

Gül aldın elinden baharın yazın

Güller goncalar hep şen aşka teselli değil

Gün olur ki seni her an yaşıyormuş gibiyim

Hasretle güzel günleri hep ansa da gönlüm

Her halinle sevgilim güzelsin şahesersin

Hiç dünyan kararmasın gönül ateşini yak (*)

Ilık bir nefes gibi her zaman içimdesin

Kalbim her an aşkının hasretiyle yanıyor