Amir Ateş

Hani bir gün başını göğsüme dayamıştın

Hatıramdan çıkmaz oldun can gülüm

Hayat suyum can damarım her şeyim

Hayatımın çiçeği sıcak bağrında solsam

Hazan sinmiş ruhuma yaz beni mahzun eder

Henüz yeni açmıştı baharımın gülleri

Hep beraber oynardık hep beraber gezerdik

Her dil seni sevda ile söyler avunur

Her gün böyle anarım

Her güzel bağından bir gül seçerdi

Hiç neşesi yok hüzünlü gönlümün

Hikmeti varı yoğun la ilahe illallah

Hu eyleyen halleriyle (EYYÜB NEBİ)

Huzurunda bel bağladım hazin hazin hep ağladım

İçimde bir dertli bülbül öter Yunus Yunus diye

İki keklik bir kayada ötende

İlahi bir güneşsin nuruna pervanedir alem

İnsan sevdiğini özler ya hani işte bende seni öyle özledim

Issız gecelerde ağladım durdum

İstemem gülmesin artık bana talih yüzünü

Jülide saçlarında açılmış bir gül gibi

Kaç gündür durmadan gözüm seyriyor

Kaç takvim eskidi dön de şöyle bak

Kadehler dolusu içdim bu gece

Kainatı döndüren ism-i Celalin

Kalbimin sesini duyurdun bana

Kaldım yine bir can ile canan arasında

Kaldım yine bir can ile canan arasında

Kalmadı bu alemde aşkı yazan bir kalem

Kara bahtım kanayan sineme ağlar öreli

Karamürsel Suadiye koşuşurduk o vadiye

Kasrın açılan penceresinden

Kaybolan yıldız gibi çıldıran yalnız gibi

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda

Kirpik dedim söz dedim seni anlatamadım

Kız seni alıp kaçmalı göklere kucak açmalı

Lebbeyk Allahümme Lebbeyk

Leyla dediler gönlümü açtım sana ben

Leyla Mecnun için ağlar dağdan taştan feryat gelir

Manalı bakışların ruhumu yakışların

Maziyi kadehlerden içip kandım o akşam (*)

Mecbur ki bahar gelmeye dünyamıza her yıl

Mecnun olana dua gerekmez

Medhal

Medhal

Medhal

Mehtab uyanırken gece aşkın denizinde

Merhaba ey Fahr-i Alem merhaba