Ali Şenozan

Açmadan sararmış bir çiçeksin artık

Akça tellerine gönül bağladım

Akşam olur yaram kanar sessizce

Al yanakta handeler açtın güzel

ANAM (Sılaya dön diye...)

Anılar mazide kaldılar artık

Aşıkları inandırır yalan vad ile kandırır

Aşk bir yalan değil de ne sev bir kere sen de dene

Aşk oduna yandı gönül

Aşkın bilmecesini bir bakışta çözersin

Aşkın yaşı olmazmış yazı kışı olmazmış

Aşkın yolu çok uzun bitmek nedir bilmiyor

Aşkından her akşam içerken üzgün

Aşkınla yandım/Derdine kandım

Aşktan yana yazdım yaprak da tükendi

Ayrıldık boş yere uçtun yuvadan

Ayrılığa yürüdüğüm yollarda izim ağlar

Ayrılığın kalbime bir ağ gibi örüldü

Ayrılıkla biter aşkın ladesi

Ayrılsak ta kalbim sana küsmedi ki unutayım

Bahar meltemi gibi sabahlarla gel bana

Bakışından bilirim kalbimi incitmeye geldin

Bana bir gül vermiştin ya o gün bugün hiç solmadı

Ben sana desem ki seni çok sevdim

Beni bırakıp burada gitme güzeller güzeli

Binbir cefa etsen binbir naz etsen

Bir acı sözüme darılıp hemen gidecek ne vardı durup dururken

Bir akşam da oturmaya bize gel

Bir can koydu felek kuru bedende (*)

Bir el tuttu şu hummalı başımı

Bir gün aklına gelip beni sorarsan eğer başka yerde arama

Bir gün gelir de gidersen eğer

Bir günün aşkı geçti senin yanında sensiz

Bir güzel ki gözlerin denizin mavisine yaprağın yeşiline..

Bir halini sorarsan bilmecedir cevabı

Bir minik kuş gibi sevmek istedim

Bir yolcu gibiydin gönül bahçemde

Bir zaman aklımdan neler geçerdi

Bir zamanlar seni sevdim (*)

Birden içime güneş doğdu ışığı karanlığı boğdu

Bitti artık güzelim sana gelen o yollar

Bırak dalında kalsın bana güller getirme

Bırak her şey öyle kalsın

Böyle küsüp gidersen beni çok incitirsin

Bu aşkın sonunda ayrılık varsa (*)

Bu çırpınış mutluluk mu melal mi

Bu yıl da devirdim yazı baharı

Bu yıl da geçip gitti baharıyla yazıyla