Ali Doğan Ergin

Allah demek Allah ne büyük lutf-i Hüdadır uşşaka gıdadır

Aşkın ile aşıklar yansın ya Resulallah

Aşkınla yandır sultanım Allah

Ayşem tarladan gelir

Bakıp cemal-i yare çağırıram dost dost

Bana sevda tepesinde huzur verdin hayat verdin

Be-hey bülbül nedir feryad var eyle Hakdan istimdad

Belki ben bir sarhoş oldum bak elimde boş kadeh

Benem ol aşk bahrisi denizler hayran bana

Benim güzel nazlı kuşum aşkınla ben vurulmuşum

Beyaz şale bürünmüş sanki bir peri

Bilmem ki neden yaktın niçin kıydın a zalim

Bir ılık yaz günüydü bizde görmüştüm seni

Derunum ateş-i aşkınla yandır Ya Resulallah

Dilde feryad iştiyak derd ü ah ü zar eksilmiyor

Ele haşa bana dildar olacaksın güzelim

Ey risalet tahtının şahı cihan peygamberi

Ezelden ben bu aşka yane-geldim

Firkatin nariyle yandım ya Habibullah meded

Garib avare biçare aradım derdime çare

Gönül hun oldu şevkinden boyandım ya Resulallah

Gül sevdiceğim gözlerinin nuru saçılsın

Gün olur aşıka Mecnun gibi Leyla görünür

Gündüzlerimin bir geceden kalmadı farkı

Her kelamın alası La İlahe İllallah

İlham ile dün gece seyrettim Muhammedi

Kimseyi sevmedi bu gönlüm yalnızca seni sevdi yanarak

Mecnun gibi Leyla ile mehtabı gezindim

Men bende-i Kuranem eger can darem

Mevlam aşkın meydanına yanmağa geldik

Nazlı yarim pek güzeldir gözlerinden el-aman

Ne bulduk hazla dil-şad eyleyen bir yer cihan içre

Neyleyeyim dünyayı bana Allahım gerek

Nur yüzünden nura dönmüş bir meleksin sevgilim

Rüyada sanıp kendimi sevdaya salarken

Sakin gecenin bezmine sandalla devam et

Sana bir gizli sözüm var

Saz Semaisi

Seni bir gün görmesem hüzünlenir gözlerim

Seni gördüm seni sevdim ama halim nicedir

Sevgiliyle hoşça geçmiş günleri andım bugün

Şeyhimin illeri uzaktır yolları

Sinende gezen dide-i mestanımı hoş gör

Terkedildim gönlüm kırık acı geldi bu ayrılık

Vadiye seher vakti çöken sis dağılır

Ya Resul selam aleyke

Ya Resulallah ya Habiballah

Ya Resulallah ya Habiballah