Alaeddin Yavaşça

Bir ses bütün hayatımı hicrana bağlıyor

Bir sisli mazi canlanır kederli hayallerimde

Bir tek bakışı hançer olup işledi cana

Bir ümit doğdu bütün kalplere yorgun geceden

Bir uzak gölgede açmış yanıyor son gülümüz

Bir varmış bir yokmuş masal şu hayat

Bir yanardağsın sen alev neyine

Bir yanda o aşk ömrümün en tatlı düşü

Bir yar adı kazdım deli gönlümdeki tunca

Bir yaz akşamı bir ılık rüzgar

Bir yaz gecesi aşkımızın bahçelerinde

Bir yıl daha bir anda mazinin malı oldu

Bir yılda tam dört mevsim var

Bir zamanlar sana aşık sana sevdalı idim

Boğaziçi bir yüzük İstinye onun taşı

Boğaziçi şen gönüller yatağı

Boş yere ömrü tükettim dem-be-dem avareyim

Bu akşam yine neden bakışların derinde

Bu nazlar yalvarışlar görünmüyorsun neden

Bu şarkı sana ait sevgili dinle

Bu tatsız akşam saatinde

Bulabilsem izini düşerim yollarına

Bülbül-veş figan eyler aşık vakt-i seherde

Bülbüller öterdi gezdiğin yerde

Bülbüllerin ah ettiği bir yaz gecesinde

Bülbülün çilesi yanmakmış güle

Bulutlar ağlıyor gökler karardı

Bulutların kızardığı o akşam saatlerinde

Buna zulüm denir gönül dilinde

Bunca yıl çok mutlu olduk seninle

Bütün bir gençliğim avare aşkınla harab oldu (*)

Bütün özlediklerim aradıklarım sende

Çağla yayım çağla sazım durma sen çağla

Çalınsın aşktan yana mutluluk şarkıları

Can ellerinden gelmişem fani mekanı neylerem

Can ü dilde hane kıldın akıbet

Canan aradım sende meğer can imişsin sen

Canımsın sen ruhumsun sen benimsin

Çaresiz dert gibisin yüreğimi dağladın

Çiçeğe ormana bağa denize ovaya dağa

Cihanı gark eden baran değil eşk-i revanımdır

Çıkıver vadiye bir akşam üstü

Çıktı çayıra kuzu güldü kırların yüzü

Çocuk düşünüyor bulut olaydım keşke

Çok aradım sordum sizi bulamadım izinizi

Çok dolaştım görmedim hiç dengini

Çok özledim gitme hemen gönül çalmaya mı geldin

Çoktan ey saki gelip sinemde mihman olmadın