Ahmet Uzel
566 eser
- Aşıkın aşktan yana bahtı yoksa ne çare
- Aşıkın kim söyle ey yar söyle de ben bileyim
- Aşıkındır bu gönül seni gördüm göreli
- Aşıklar bu dünyada nağme-i aşka açtır
Aşıkların gönlünü alıp gider bir peri- Aşk için kanla doldu sine-i sad-paremiz
Aşk ile dilhun olur aşık -ı avareler
Aşk-ı sevda çekecek kalmadı bende mecal- Aşk-ı sevda sarhoşuna mey bile sunulmaz
- Aşkın ateşi yaktı beni didelerinde
- Aşkınla güzel bilmem ki neden ah ederim ben
- Aşkta vefasızları sevme canan diyerek
Attığın bin sille yetmez mi felek
Avare gönül hasta gezer yar emelinden
Badeler gelsin içilsin gönlüme neşe saçılsın- Badeler seni söyler içtikçe kederinden
- Bahçelerde gül açtı her yere neşe saçtı
- Bahçemde açan goncaların rengi solarken
- Bahçemde neden güller soluyor
- Bahçende açan gülleri hiç koklamadım yar
Bahtı inkar ile ey yar yeni bir baht olmaz
Bahtımda benim uğruna yanmak kaderim yar
Bahtımız kapkara oldu ne otur kaldı ne dur
Bak şimdi ben hiç görmezsem onu ararım yolunu- Bak şimdi senin sevdiğin o yardan eser yok
Bak şu kalbim yarelendi sevdiğim derdinle hep- Bakarsan dönüp ey yar maziye bir an eğer
- Bakıp hal-i viranıma derd-i dil-hun desinler
Bana gül gonca olursun nazlı cemalim- Bana yetmez mi güzel bu kadar cevr ü cefa
Belli artık sevmiyorsun sevdiğini söyleme- Belli ki kara gözlüm aşkımız fazla sürmez
Ben bir yaralı kuşum gönülden vurulmuşum- Ben ezelden hayranım sana canım efendim
- Ben halime günden güne ah ederim
Ben harab oldum elinden dilfikarım gamla senin
Ben harabım yar elinden hastayım çoktan beri- Ben hatıranı saklarım en gizli yerimde
Ben helak olmayı dil erbabına tarz eylemem- Ben o yarin hayranıyım gül yüzünün kurbanıyım
- Ben seni çoktan beri görmedim ah özledim
- Ben seninle pek perişanım gönül
- Ben Tanrıya şükreyliyorum sen bana yarsın
Bende-i yarın oldu aşık -ı nalan sana- Beni bi-zar eder zalim
- Beni görmüyor mu gözün ne haldeyim görsene
Beni her an üzer dağlar yarelerim var- Beni yaktın beni yıktın beni üzdün güzelim