Ahmet Uzel

Seni bilmem nasıl bulsam

Seni çoktan gönül ister göremem hiç güzelim

Seni gördüm seni sevdim sana yar oldum

Seni görüp sevmek suç mu efendim

Seni her an görebilmek ne güzel

Seni ister gönlüm artık bezm-i yare ey peri

Seni ne güzel yaratmış özenip de

Seni sevdi gönlü mahzun sana yandı

Seni sevdi gönül ey yar bu derdinle perişanım

Seni sevdim güzelim hayli zaman

Seni sevmek bana bin dert oluyor

Seni sevmek için ey yar kime ben yalvarayım

Senin aşkın beni bağlar güzelim

Senin aşkın beni yakar meleğim

Senin bağrımda yerin var yüz-ü mahım

Senin gönlün kime düştü a canım

Senin hükmün neden böyle

Senin sesin ne güzel senin sesin ne hoş

Sensiz ey yar bu gönülde gayrı sabah olmuyor

Sensiz ey yar bu hayatın neşesi olmaz

Sensiz geçemez artık inan zor geceler yar

Sensiz geçen her lahza bana derd-i elem gül

Sensiz geçmez sevdiceğim bir günüm olsun

Sensiz olamaz bu aşık -ı zar

Sensiz olunca seni özlerim

Sevda yaresi benzeri bir yare bulunmaz

Sevda-yı muhabbet kalbimi yaktı

Sevda-zedeyim aşkıma bir çare bulunmaz

Sevda-zedeyiz saki bize sun cam-ı şifayı

Sevdi gönlüm bir kadını anmak olmaz hiç adını

Sevdiceğim gel kaçalım bir tenhada buluşalım

Sevdiğim aşk yolunda beni kalbinden atma

Sevdiğim eğer bir gün yolun uğrarsa bana

Sevdiğim fidan gibi şimdi tatlı çağın

Sevdiğim gitme bana cevretme

Sevdiğim gönlümün alma ahını

Sevdiğim görünce sevdim ben seni

Sevdiğim güler misin gözlerine bakınca

Sevdiğim hala dil seni anar

Sevdiğim halimi sormadın neden

Sevdiğim o yari ne olur bulun

Sevdiklerin hep mest ü harab oldu senin

Sevdim seni canım sevdim yüzünü ey yar

Sever gönlüm güzel renkli gülleri

Severim ben gönülden beyaz renkli gülleri

Severken seni beni ağlatma

Sevgilim seni sevdim o en güzel baharında

Sevgilimin gül yüzü mehtaptan daha güzel