Ahmet Uzel

A güzel uğruna her aşık feda olsun

A zalim sevdiğimden vebalim

Acaba söndü neden gözlerdeki ferimiz

Açmam sana artık derdim ne imiş yar

Açsa gönlümde selamet neşesi her an saçılır

Açsın yüzünün o şen baharı

Açtın yüreğimde derd-i yare

Ağla ey çeşmim benim iftirakım var bugün

Ağlarım yoktur gelen imdadıma

Ağlatma beni artık ey yar bunca senenin hatırı var

Ağlatma güzel ağlatma yeter

Ağlıyor kalbim neden hiç cevabın bilmeden

Ah eden aşıkların bahtına bir vefa yok

Ah efendim sen kiminsin

Ah yine vurdu felek ta kalbime

Akşam oldu hüzün bastı bağrıma

Akşam oldu yine her yer karardı

Akşam oldu yine her yer karardı

Aldanıp ahvale hiç ölmem dersin

Aldı beni sardı beni sevdi beni o güzel

Alemde canan var mı devakar

Alemde sana kul oldum ey dil-fikar

Alemde sevmek sevilmek ehl-i aşka sanattır

Alemde vefakar olacak yar-ı vefa yok

Amalin senin başkadır alemde ey afet

Aman dostlar sevdiğimi bulayım

Aman gel sevdiceğim sen aman gel

Aman gelsen güzel gözlüm gel eyle şad şirin sözlüm

Andıkça geçen günleri hicranla yanar şu gönlüm

Andıkça senin gül yüzünü ah ederim yar

Andım seni ağlayarak ah ederek yar

Anladım ki ağlamak hiç ehl-i aşka uymuyor

Anladım ki sende yok aşk-ı sevdadan eser

Anladım yok eski halin yar senin

Anlaşıldı yok imiş yare senin hiç hevesin

Anlat bana ey gonca-dehan noldu baharım

Anlat güzelim sevgini anlat bu gece

Ararım hayli zamandır seni

Artık beni sev üzme beni derdimi dindir

Artık beni sevmez o güzel yar niye bilmem

Artık bırakıp gitme sakın aşıkı ey yar

Artık yaşamam gönlüme bunca eleminle

Arz edemem halimi nafile hiç kimseye

Arz etmek için halimi dildarıma

Aşık -ı nalan olan her an şarkını söyler

Aşık da güler dertli iken gülse o yari

Aşık mı senin de yüreğin söyle güzel yar

Aşık olmak ehl-i aşkın aşk elinde şanıdır