Ahmet Uzel

Derdimi bir derin dereye döksem

Derdin beni üzer sevgili kadın

Derdin ne ise söyle güzel saklama benden

Derdini hiç kimseye dil söylemez

Derdinle perişan gezerim böyle her akşam

Derdinle senin ah ediyor gönlümü

Dil hazin ağyar ü yaran halimi hiç sormuyor

Dil seni kimlere etsem bilemem ben şikayet

Dil senin derdini anlayan var mı

Dil yine seni sevdi gönlünü sana verdi

Dilde eşkim çağlıyor didelerim ağlıyor

Dilde nedir söyle derdini güle

Dinmiyor hiç ıztırabım söyleyin ben neyleyim

Dost deyip sarıldın yare

Dün bezmimizin bir ezeli neşesi vardır

Dün gece yine söyle kime sineni açtın

Duydukça yanan ateşi en gizli yerimde

Duymadın kalbimdeki feryadımı

Ela gözlüm acep niçin ağlarım

Elinden yarelerin izleri silinmez göğsüme bir çiçek olsun

Ellerden o yar her an sakınmış

Eskiyen yıllar değil ay değil günler değil

Etme mahzun şivekarım aşık -ı bi-çareyi

Ettin beni canan-ı cefa böyle perişan

Ey bad-ı saba nerde benim ruh-i revanım

Ey gönül seyrana çık alem-i ahbabı gör

Ey gül o senin gözlerinin rengine kandım

Ey hüsnü güzel kıyma sakın aşık -ı zare

Ey nazlı canan halimi gör bezm-i şifa sun

Ey nazlı güzel bana aşkın keder oldu

Ey serv-i revan söyle neden a le baktın

Ey şuh-i cihan gonca-dehan dil sana hayran

Ey yar-i bi-vefa hep nedir bu cevrin bize

Ey yüzü mahım ben sana hayran olurum

Felek beni gör neyledi

Felek senden ben şikayet eylemem

Feryad edeyim ah edeyim haşre dek ey yar

Feryad kı bu devran zehretti hayatı

Feryadımı cihan almaz alemi tutsada ahımız

Gam-ı aşkın kırdı şevk -i tabımı

Geçmiş ol dem işret gayrı safa yok

Geçmiş ol dem-i işret gayrı safa yok

Geçti aylar geçti yıllar geçmedi derdin gönül

Geçti canıma tir-i nigehi yar-ı nigarın

Gel aç aşık dil sinesin

Gel bahar geçmeden dil hüzün seçmeden

Gel ey cana yeter olsun bu efganım biter olsun

Gel gülşendeki bezmimize gel de bu akşam