Abidin Gerçeker

Sofi mezhebimi neden sorarsın

Şol benim Şeyhimi görmeye kim gelir

Şol Cennetin Irmakları akar Allah deyu deyu

Sonbaharın hüznünde ne bir gün ne gece var

Söyle bana sana rüyalarımda mı kanayım

Şu kopan fırtına Türk Ordusudur Ya Rabbi

Şu MODAnın rüzgarı gençlik ve hülya dolu

Şuh yakıcı ve kıvrak (TELEFONDAKİ SES)

Sümme Vechullaha aşık olanlar

Susamış toprağın ey dost yoğu sensin varı sensin

Süzülen gözyaşlarım kalbimin feryadıdır

Tan mıdır etse gönül nale -vü efgan bu gece

Tanburda nale dilde azap gözde şulesin

Tanımam kendimi geçtikçe zaman (MÜNECCİM)

Taştın yine deli gönül sular gibi çağlar mısın

Türkü ölümden Odur kurtaran

Türkün kahramanısın (ATATÜRK MARŞI)

Türkün kahramanısın (ATATÜRK-ULUSUMUZA-)

Unutamam hiçbir an o acıyı o günü (BABAMA)

Uslandı mı bak divane gönül

Uzanıp yatıvermiş sereserpe

Uzanır toprağa yorgunluğumuz (NEDEN SONRA)

Üzüntülerle yaşadı acılar içinde öldü DEMİRASLAN

Ya Rab nicola halim kabre vardığım gece

Yalnız onu sevdim o hayalimdeki kuştu

Yalnızlığımda boğulan bir ıslıktın

Yaprak dökülür hüzün dökülmez (KARANLIK ÇAĞ)

Yaralı bir kuş misali

Yarin dudağından getirilmiş bir katre alevdir KARANFİL

Yaş otuzbeş yolun yarısı eder

Yaylaya giden kızlar küçük çapkın yıldızlar

Yelken aç gemici durma yelken aç (O ŞEHİR)

Yeryüzünde yalnız benim SERSERİ

Yeşil pencerenden bir gül at bana

Yeşillendi çemenler hep yanar gönül nedir sebep

Yetişir çizdiğimiz ey seneler resmimizi

Yine bahar oldu açıldı güller

Yine bir an hatırladım sahildeki o yeri

Yine bir bayram daha senden uzakta

Yine getirdiğim yeşil bir sis (YEŞİL BAHAR)

Yine güller açılıyor gidelim gel gezmeğe

Yine rüya gibi geçmekte bu yaz

Yıllar çok çabuk geçti ömrümün baharından

Yoktur benim kil-ü kalim

Yolu sapma ize gel (İnce Yol)

Yüce Sultanım derde dermanım

Zaman dursun öyle kal

Zamanda bir an dudaklara konan öpücük (BİR AN)