Abidin Gerçeker

Her masal bir gece davetli bize (BAŞBAŞA)

Her memnu meyvayı yemek istersin (GÖNÜL)

Her semtiyle bir sihir sanki sırdır ISTANBUL

Her şeyi unutup kapa gözünü

Hülya sarıyor akşamı rüzgarlar içinde

Hüzün dolar gönlüme

Hüzzam mor bir çiçek çok uzak bahçelerden

İçim sonsuzluğun dar çemberinde (SINIRSIZ KARANLIK)

İçimde aşkımızın biriken sesi

İçimde başlayan ateş yağmuru (FIRTINADAN SONRA)

İçimde coşan aşk ateşini söndüremezsin

İçimde küllenen bir ateşsin sende

İki cihan zindan ise

İlim ilim bilmektir ilim kendin bilmektir

İndi Peygambere Kuran bu gece (KADİR GECESİ)

İndim dostun bahçesini görmeye (DİL GÜZEL)

İnletme erganunu yeter kalbim inliyor

İsminde sitem izleri buldum düşünürken ( İSMET )

Issız gece Hatıranla nisyanımı sardın

Issız gecede gönlüme bir kor gibi aktın (IŞIK)

İstanbulda Boğaziçinde bir garip Orhan Veliyim

İstanbuldan ayva gelir nar gelir

İstanbulun güzelleri (KADIKÖYLÜM)

İstemem artık ışık rayiha renk alemini

İster ateşe atsan ister beni kül edip havalara

İtmesün avdet melal-i intizar

Jale coştu şakıyor bu akşam yine

Kadehimdeki son damla gibi seni yudum yudum

Kalbimdeki fayı kırmaya kalkma

Kalbimin derdiyle eğlen söyle gül

Kalbimin kanamaz yeri kalmadı (HASRET)

Kalbimin zafa düşen meylini seçtin yıkadın

Kalbinden kalbime akan bir sesti (SU)

Kaldı ondan bize tel tel hatıralar

Kanlıcada dün yine seni andım

Karlı dağlar eğilirken güneye

Kasımpaşa kıyıları tersane

Kedim ayak ucumda büzülmüş uyumakta

Kendi feryadımdır ancak ses veren feryadıma

Kiminiz arzudur kiminiz çile (KIZLAR)

Kış bitti bahar oldu fakat sen yine yoksun

Kız bilirsin seni her gün özlerim (DÜN)

Kız pek güzelsin gönlümü çaldın (GÜZEL KIZ)

Körfezde gün bitse de benimle kal (KÖRFEZDE ZAMAN)

Kucaklaşır onda deniz ve serviler (ÜSKÜDAR)

Kumrular dem çeker derelerinde

Kuşlar ile kuşluk vakti

Lazım değil hırka aba