Yusuf Ziya Paşa

Aşıkları inandırır yalan sözlerle kandırır

Aşıkları inandırır yalan vad ile kandırır

Aşıkları inandırır yalan vad ile kandırır

Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz

Bezm-i baharın dizdi gül ayin -i erkanın yine

Bin zeban söylersin ol çeşm-i sühan-perdaz ile

Bir katre içen çeşme-i pür-hun-i fenadan

Bir katre içen çeşme-i pür-hun-i fenadan

Bir katre içen çeşme-i pür-hun-i fenadan

Bir katre içen çeşme-i pür-hun-i fenadan

Canan gide rindan dağıla mey ola rizan

Dehrin ne safa var acaba sim ü zerinde

Ehl-i dil isen kendine zevk eyle cefayı (*)

Ey gül ne aceb silsile-i müşk-i terin var

Ey peri-i nağme erdir evce dek avazımı

Ey saba esme nigarım uykuda

Ey vatan uğruna canlar veren evlad-ı vatan (Eski yazı

Gel unuttuk sohbet-i meyhaneyi

Görmeden asar-ı nisanın bahar elden gider

İftiharımdır bilir Rabb-i gani

Mest-i nazım kim büyüttü böyle bi-perva seni

Pay-malin olmak ümidiyle damanın gibi (*)

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Renc-i hatır vermesin feryad ü efganlar sana

Renc-i hatır vermesin feryad ü efganlar sana

Renc-i hatır vermesin feryad ü efganlar sana

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi