Yüksel Kip

Bana bir bahar oldun bu ömrümün kışında

Bir tatlı bahar neşesi ruhumda yarat da

Bir tatlı nağmene köle olmak dilerim

Bürünür al tüllere yeşil palmiyelerin

Çiçekler dağılmış yapraklar sarı

Görünce sevdası doldu gönlüme

Hasretle geçen günlerime ağladı akşam

Hıçkırır her nefesinde yine bi-çare gönül

İçlenme geçer zannederek gitgide sevgim

Ne zaman ol gözü mestane gelir hatırıma

Ömrü beşer altın olsa biz artık kaç dirhemiz

Oyun Havası

Ruhumda ateş saçan bir aleme giderim

Yüce dağlar ne heybetli ne haşmetli durursunuz