Yaşar Bedük

Aklıma düştün bir tanem

Avuçlardan kayan dost eli gibi sanki hep bendesin sanki hep uzak

Bademler çiçek açar ilk yaza doğru

Bahar gözlerinde bir ıslak Eylül

Bana gönül verdiğini hissedersin bildiğimi

Bildin duygumu benim yendin korkumu benim

Bir gün gibi doğ ruhuma sevdaları estir

Bir kaç saatin hatırası ömre bedeldi

Çiçekler solacaksa bahar kış olacaksa göze yaş dolacaksa

Çiçeklerle sen gülerdin dallara

Çiğdemler dökülür o saçlarından

Dalıp derya-yı efkare çeker hasret içersin mey

Denizde bir hüzün var

Dört mevsim içinde baharım sensin

Dudağımda heceydin sen konuşmadım gitme diye

Durgun suya kaç sandal için indi şu mehtab

Giderken ardından ağlayan bendim

Gizli bir derdin esiri olmuşum ben neyleyim

Gönlümün vadisinde dallar çiçek açıyor

Gözdeki ışıltı gibi parlak

Gözlerinin Temmuz sıcağı var ya

Gözünden göz aldım görmek için seni

Güller solarken geldin gül dalında kar vardı

Hangi çılgın karanfil dudaklarındır

Hazzı duyulmaz oldu nağmelerin

Hicranla yanan kalbime bak ahımı dinle

Hüzünlü bir hazzı yaşattın bana

Kapkaranlık geceme doğan bir güneş gibi

Koklarım yadımı şarkımı senin

Mehtap gece sessiz süzülüp gökte

Okşuyor ruhumu boğazın sakin gezinen suları

Okşuyor ruhumu boğazın sakin gezinen suları

Öpsem o güzel ellerini sevsem ne olurdu

Sakladığın o çiçekler hayatında bir sır gibi

Şarkılar türküler dursun içimde

Saz Semaisi

Sen Nisansın daha ben sarı Eylül

Seni çılgın gibi seviyor gönlüm

Seninle bu hayatın kahrına sevincine birlikte uğramalı birlikte ermeliyim

Seninle kaybolduğum geceleri özledim

Söndürür İzmirin kor gündüzünü erguvan suların yelidir imbat

Yalınca bir dağ başında ellerime kar yağıyor

Yanıyor ateşi göğsümde bugün bir yaranın