Yahya Nazim Efendi

Afitab-ı subh-i ma evha Habib-i Kibriya

Afitab-ı subh-i ma evha Habib-i Kibriya

Afitab-ı subh-i ma evha Habib-i Kibriya

Benim afet-i cihanım

Bir haber gelmedi aram-ı dil ü canımdan (*)

Bülbülüm bir güle kim şevkimi efzun eyler

Çekme zahm-ı dil içün merheme zahmet cana

Değil cam-ı mey açıldı gül-i bağ-ı tarab şimdi

Didem yüzüne nazır nazır yüzüne didem

Didi çi kerdi çi kerdi

Ey harim-i harem-i lem-yezeli

Fahr-i alem mahrem-i raz olduğu şebdir bu şeb

Gayrıdan bulmaz teselli sevdiğim

Gelince çeşmine cana şarab-ı nab senin

Girandır çeşm-i dilde hab-ı gaflet ya Resulallah

Gönül düşüp ham-ı geysu-yi yare kalmıştır

Gönül ki aşk ile pür-sinede hazine bulur

Gönül o turra-i müşkin-kemende düşmüştür (*)

Günden güne bir serv-i hıraman olacaksın

Hicr-i lebinde yarin bir dil ki oldu na-hoş

Hicr-i lebinde yarin bir dil ki oldu na-hoş

İksir-i gına hak-i der-i uzletimizde

Kamet-i yare nazar kıl nahl-i mevzun böyledir

Kimseyi dil-teng-i azar etme sultanlık budur

Kimseyi dil-teng-i azar etme sultanlık budur

Lalin gören ey hur-lika kevseri neyler

Nale etmezdim mey-i aşkınla pür-cuş olmasam

Ne bülbülüz ne giriftar-ı reng ü bu oluruz

Ne dane vü ne dam ü ne sayyad gerektir

Nihani ol büt-i şirin-sühanle söyleşiriz

O dil ki ne gam ü endûh u ne melâl tutar

Ol kim misal-i hale meh-i mihribanı var

Piyale elde ne dem bezmime habib gelir

Taht-gah eyleyeli gülşeni sultan-ı nesim

Visal-i yare gönül sarf-ı himmet istermiş

Yaktı canı bezm-i aşkın ateşin peymanesi

Yaktı canı bezm-i aşkın ateşin peymanesi

Yıkıldı aşk ile abad gördüğün gönlüm

Zülfün hevesi gönlümü sevdaya düşürdü