Viyolonselist Vecdi Seyhun

Adalardan yaza etdik de veda

Akşam yine ruhumdaki hicran ile yandım

Aldatma yazıkdır bu gönül kanmaz inanmaz

Bağ gölgelenir güller açar bülbül öterken

Baktım da hazan akşamının ufkuna dalgın

Beni hicranlara terk eyleyerek gitti o yar

Bi-mar-ı aşkın dermanısın sen

Bir gün gelir de unuturmuş insan

Bir hatıra zevkiyle yine andım gamları

Cemali didede yarin serab olup gidiyor

Cevr-i canandan usanmazsın gönül

Dil-bestenim meshurunum

Enginle boy ölçen bu kumsalda ben

Etüd (Piano ve Violensel için)

Ey çeşm-i ahu üftadenim gel

Gel ey mahbube Çinden

Gel meclise ey gonca-i gülzar-ı letafet

Gönül sen hey hey gönül sen (GÖNLÜMLE HASB-I HAL)

Gül budanmış dal dal olmuş

Gümüş bir dumanla kapandı her yer

Hatırlar mısın beni bir zamanlar ne kadar severdin

Huban içinde ser-firaz

Kandillide eski bahçelerde

Medhal

Mey sun benbi mest et yeniden aşka inandır

Nazın çeker mi dil sana üftade olmasa

Neyledin eyvah gönül sen yandın aşkın narına

Rahmeylemedin halime ey şuh-i sitemger

Rüzgarın getirdiği bir bulut parçası (GELENLER -GİDENLER)

Sahraya baharın daha ilk indiği gündü

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Semaya çıktı ahı ateşimin

Serhoşum efzun o çeşm-i neşeyabından senin

Sevdalı eyledin beni asude-hal iken

Sus denizi dinle sevgilim

Tek yıldız parlamıyor bu gönül gecesinde

Uğradım ketmanı güç bir hale ben

Yad-ı ruhsarınla eşkim cuyibar ettim bu şeb

Yarin aşıklar ile ülfeti pek güçtür güç

Yine dargın kapattın pencereleri (AYRILIK)

Yine ruhumda coşup taşmada bir tatlı elem

Yorgun gözümün halkalarında güller gibi fecroldu nümayan