Tolga Bektaş
32 eser
Apardı gönlümü bir hoş kamer-yüz can-fezâ dilber
Asıl çiçekliği sensin güneşli her desenin
Azm-i sefer ettin dil-i nâçârı unutma ( Eviç Kâr-ı Hasret)
Be-hey bülbül nedir feryad var eyle Hakdan istimdad
Bir Daha Söyle
Bülbül yine çık gülşene feryadını dinlet
Canıma canlar katan can perdeni kaldır da gel
Cihâna pertev-i mihr-i cemalin lem'a-tâb olsun
Dehr-i fânîden nice cân, nice cânânlar geçer
Dil hanesi pür nur olur envar-ı zikrullah ile
Dilniyaz Faslı
Dü alemde bizim sensin hüdamız
El-meded ey Fahr-i Alem hem şefiul-müznib0n
Fasl-ı bahâr geldi sünbülle gül açılmış
Gamınla ülfetimiz var süruru neyleyelim
Gayr ile her dem nedir seyr-i gülistan ettiğin
Görmek seni hicran veriyor her neye baksam
Gülzârdan o şûh-ı dilârâ ile geçtik
Hicr-i lâlinle dem-â-dem dîde hûn-efşân olur
Hoşgeldin eyâ berîd-i cânân
Hüzzam Kâr-ı Nâtık (A h geçti mi ey gül)
Mest-i câm-ı ‘aşkdur gitmez dem-â-dem neşvesi
Muradın anlarız ol gamzenin izanımız vardır
Nâr-ı hicrânınla ey şûh-i cihân
Neden gelir sizin aceb bu hüzn ile melâliniz
Peşrev
Safha-i kalbimde menkuş oldu çün esrar-ı Hak
Saz Semaisi
Ser-a-ser dağ cismim sinem ateş ah var dilde
Sesin işler gibi bir şûh kanat gamlarıma
Şol cihanda her nere başım koysam
Tecelli eyleyip hüsnün beni gark etdi envara