Tanburi İsak Efendi

Aldı gönlüm bir cefakar

Beste -i zencir-i zülfündür gönül ey dil-rüba(*a)

Bileydi derd-i derunum o fitnecu dilber

Bir bakışla ahu gözlüm gönlümü ettin şikar

Bir hoş hıram taze civan aldı gönlümüz

Dağ-dar-ı tir-i gamzendir gönül ey meh-cebin

Dil sana şimdi bendedir

Dilbera sazın nevası aşıkın artar hevası

Ey safa-yı arızından çeşme-i hurşid ab

Gah anıp gamzen senin feryad ü efgan eylerim

Gönül verme bi-vefaya

Gül ruhun şevkiyle çeşmim ol kadar zar oldu ah

Meyl eyledi gönlüm sana

Nedir ol cünbüş-i reftar o nezaket o gülüş

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev